Part 2…
And the art itself has become contemplation! In fragmented being, one has to reinsert art! (in German, Heninbilden) I am impressed by these matters, I think the end of art, the end of the never-ending is to create human longings for ever, it will not be one enough, until people will shape their lives in general. It is a fact that boys do not allow the strong feelings. And yet, the world already existed for a long time, I ponder. In the Bible, the big words about civilization from the constellation of Orion are. It is true that Nikolaus Kopernik once stopped the sun, and the earth returned to eternal revolutions around the star… Again inertia on earth. Are not we somehow isolated from the universe? Thus, Muslime says: I am afraid of the hegemony of Western civilization, America and the British Empire are in Islamic states, so whatsoever more he says: I can kill non-Muslim, that is legimitive. Today, in the world we changed the political landscape, also in Poland, my homeland. What is the solution to modern issues like? It should be last human Christmas always. This is the last analysis, the courage to be a human! I would like to describe you the last courage of being in the history of the world. Since the beginning of history, the mankind has been accompanied by the moon. So, under the shade of the moon, under such a title, recently it have been given the astronauts testimony of the moon, that it is grim. Which application flies? What implication for the peple? Christianity does not live with Christ yet! However, the moon defends the earth … are we not dependent on cosmic and gigantic elements? The people will fly in cosmos, NASA does not need to know about it! People “have them in the four letters,” the Laws of Governments and States. In this regard, I consider the art of love of my neighbor, so it is necessary … Let’s look again at the earth. A small white house awakens in heart the sorrow, over what has passed and went away… Do you remember the girl on earth… You know, the forest sings in the spring. Have you see Shadows of Mazovian birches? You will return here. Autumnal roze, forgotten song, here is your place … at the bottom of the heart, a hidden song. Today a song only remembers all! Our love has passed quickly. Some crazy love, some tiny little memory. Snow silvery white. And before us, you see the view of Cracow’s Wawel, the Polish Pantheon! The kings lay there, and the people well-deserved for their homeland. The “Polish brethren Wrights” are buried there, I believe, the strong homeland remembers them. The castle spread over the Vistula, and lasts 1000 years. Beautiful is the tower of Sandomierz here, even more beautiful Renaissance bastions. I have wonderful Poles. Beloved Poles! With a compromise, I come in, I intend a song to sing of eternal truths, which hell and the high tide does not break. The judgment day for all people is coming (see Matthew 24: 36-4). Poles, take care, I prefer that with few. I am not a beneficiary. Because of the need to define ethical norms, I state clearly: whoever denies the Bible, he negates the act of creation. God watches over us. Someone said that the one millionth of a second and the universe would not be created, the forces of gravity, electromagnetic, quantive mechanic, you see, all of this had to work properly in time. And I understand God in your will! The Bible calls its own age of created objects!
Creation comes to the appearance of the age of objects! In the Bible a weekly description of the creation of the world. Vault with water vapor, above and below the waters. Science maintains that: on Venus, there was a vault of hydrocarbons (at a height of 42 km), on Jupiter with ammonia, on Saturn still another vault etc. But the week is wrong! And there was a flood on Earth. The Bible says about the end of the world, “Ever since the fathers fell … the water is flooded them…” The flood – the twelve meters of the rainwater column was, the waters were on the whole earth. In the past, higher atmospheric pressure, airborne birds with wingspan up to 16 meters, partial oxygen pressure now smaller! C14 with nitrogen! You imagine, Eight people rescued from the flood. Metuszalech lived 969 years. In the ark, there could be 37,000. animals, 522 railway wagons. Knowledge confirms the simultaneous existence of dinosaurs and people on Earth. There have been traces of the dinosaur stop 130 billions years ago, and the footprints of the human foot were left at the same time (see trilobites in their footwear). Knowlege cites the pattern of the fossil record, the tree in the fossils, and then there were trees everywhere. Tiranosaurus, a pattern tiger from 240 billions years ago. And 2-4 billions years ago, there is certainly a man. 580 billions years ago were dinosaurs. Contemporary is still the greenhouse effect. The wounds are rescued to be the best oxygen, but less and less of oxygen! We are no longer long-lived, no more oxygen! In the past, reptiles were 80 tons each of them, and our elephants only four tones are. Beloved, the last word of the Bible is not justice but love. I pray for you not to lose this great opportunity, to learn the art of love of your neighbor from scratch. Bible versus science, this title I wouldlike replace: the Bible and science! Already Someone “wanted to” make man a worthy citizen of the world. It is God who always puts man at the center of his history. Today we say, we have no freedom! The world is lost! But because we know that the last word of the Bible is love, vary lucky we are.tbc.
Category: CV
a love song to sing
Stanislaw Barszczak, Again inertia on earth…
I experience that when people try to live the Gospel, as Jesus us taught, then everything begins to change, any aggression, fear and sadness give way to peace and joy. Here is the beginning of an art of love. But in our time we rediscover the end of all art. Though the end of art does not mean the reaction of one generation to the progressive change of things. So, the theme of art can be also the subject of philosophy. The end of philosophy, on the other hand, is a forgetting to be… At the age of the technical fulfillment of the world, the universal insensitivity of the question of being would be a big problem and we are looking for a different thinking. I mean the Hitlerism, imperialism, totalitarianism, denying being a responsible individual. The churches also buried millions in the name of the idea, which is to be alive again. The Catholic Church is not without sin. And so-called obviousness of the Christian-humanist tradition has already ended, I think. In addition, let’s look around us, just we have the end of the last common architectural style in our Western civilization, the end of the Baroque and its branch-rococo. Yes, there is still a fashion for monumental buildings. Let me say: in the past it used to be works in which everyone recognized each other. Now is the subjectification of the art itself. To understand art is to understand art by itself, what becomes a question. Art is to become aware of itself. Today, when everything “is expanding” (also the whole of the past and the present of art) – to global dimensions – this matter gets a new range, because all distances as temporary as well as spatial have become close to the new present and they are at the same time claiming their rights. In the era of historical consciousness, art has to see both ways: the present-day past that allows all art to be contemporary, and the art of its own time, which is only modern to us. This created some tension … Contemporary creativity is being removed more and more into the shadow of the great past art that surrounds us as the present. What else, a contemporary music is placed in the middle of the concert program so that no one will go out or leave early. Let’s go to the literature of the issue now. From Johann Hegel, the notion of beautiful nature from the position of art is no longer an independent character. We always look at nature only with the eyes of the artist who creates it. It is no longer the universe, with its grandeur and sublimity, which moves the human being, but rather the “answer of the soul,” which can be given to us by nature, thanks to its inviolability by human will. Thus, the “beauty not asked and unwanted”, they offer their services also to contemporary aesthetic theory (see: Hans Georg Gadamer, Dziedzictwo Europy, Warszawa 1992, p. 45). But what can be the answer of the soul to something unwanted, it seems only biased! Today is clearly growing an opposition among the sensual and the idea itself. Therefore, I am saying about the reconciliation of the sensual and spiritual world, what is beautiful, the irreversible and unrecognized unity of the phenomenon and content, participation in the common. The Germans praying to the Lord in Heaven: “Herr, in deinem Ville verstehe.” It’s only in your will that you understand what I have to do to save myself, my Lord! Then, an artistic kitsch occurred only when a longing for the common was born. Hegel, mentioned above, he thought that everything had already been tried and crossed, and painting would be limited only to variations. However, the artist wants to provoke, irritate. And many of them want to understand their work only as a kind of proposal. The excitement of the vitality of new rhythms, the flourishing of posterity, caricature, it wants to completely abandon the self-reliance of the work. And the work of art is distinguished, it acquires permanence. “Once it stood in front of a man,” Reinhard Maria Rilke was saying. The artist alone defines his works now. You see the strength of improvised encores of today! Personally, in the debates I’m also approching a phenomenological custom – going from the extreme. So, not only the light throws the tests into the artist’s work, as I believe, but also his Understanding. The latter “does not want” to re-learn what someone thought of. It’s about something more, something that neither the poet nor anyone else could know, which would be neither arbitrary nor subjective. In other words, say: “building -monsters” of socialist realism had been disintegrated, also those that stood around the nearby church. And the church could be seen new. This is how the building gains the strength of a new spatiality, which nobody has foreseen … Similarly, the language of poetry opens free spaces, filled by the reader. We compress the ubiquitous scheme. Let’s look at artist’s copyrights yet, here the remnants of privacy are losing their meaning.tbc
Garibaldi czy Ferruccio
Stanislaw Barszczak, Bynajmniej znow ziemia bezladem…
Powiem z mojego doswiadczenia, ze kiedy ludzie staraja sie zyc ewangelia tak, tak ják Jezus nas uczyl, wtedy wszystko zaczyna sie zmieniac, cala agresywnosc, strach i smutek ustepuja miejsca pokojowi i radosci. Tu jest poczatek ostatniej sztuki milosci. Ale w naszych czasach odkrywamy na nowo koniec wszelkiej sztuki. A przeciez koniec sztuki nie oznacza reakcji jednego pokolenia na postepujaca zmiane rzeczy. Skadinad temat sztuki moze byc przedmiotem filozofii. Koniec filozofii natomiast polegalby na tym, ze w wieku technicznego dopelnienia sie swiata, zbliza sie powszechna nieczulosc nā pytanie o bycie, i ze potrzeba innego myslenia. Mam na mysli tutaj nie tylko hitleryzm, imperializm, totalitaryzm, negujacy bycie odpowiedzialnej jednostki. Albowiem koscioly rowniez pochowaly miliony w imie idei, ktora z martwej znow ma stac sie zywa. Kosciol katolicki nie jest bez grzechu. Tak zwana oczywistosc tradycji chrzescijansko-humanistycznej juz nie raz skonczyla sie. Obawiam sie, ze sztucznie podtrzymuje sie te oczywistosc przez ostatni wiek. Nadto popatrzmy wokol siebie, otoz mamy koniec ostatniego wspolnego stylu architektonicznego w naszej zachodniej cywilizacji, koniec baroku i jego odnogi-rokoka. Owszem pozostaje moda na monumentalne budowle. Pozwolcie mi powiedziec: dawniej byly to dziela, w ktorych sie wszyscy rozpoznawali. Nastapilo upodmiotowienie sztuki samej. Dopiero odkad pojmujemy sztuke jako sztuke to, co kiedys rozumialo sie šamo przez sie, staje sie pytaniem. Sztuka stala sie swiadoma siebie samej. Dzis gdy wszystko “rozszerza sie” (takze calosc przeszlosci i terazniejszosci sztuki)- do wymiarow globalnych – kwestia tā uzyskuje nowa rozleglosc, bowiem wszelkie odleglosci tak czasowe, jak i przestrzenne przeksztalcily sie w bliskosc nowej terazniejszosci i rownoczesnie domāgaja sie swoich praw. W epoce swiadomosci historycznej sztuka, musi ona spogladac w obie strony: nā terazniejszosc przeszlosci, ktora pozwala wszelkiej sztuce byc rownoczesna, oraz nā sztuke wlasnego czasu, ktora jedynie nam jest wspolczesna. Wytworzylo to pewne napiecie…Tworczosc wspolczesna usuwa sie coraz bardziej w cien wielkiej minionej sztuki, ktora otacza nas jako terazniejszosc. I tak muzyke wspolczesna umieszcza sie w srodku programu koncertow, aby nikt sie nie spoznil lub nie wyszedl za wczesnie. Przejdzmy do literatury zagadnienia. Od Johanna Hegla pojecie piekna nātury ze stanowiska sztuki nie posiada juz charakteru samodzielnego. Nā przyrode patrzymy zawsze jedynie oczyma tworzacego artysty. To juz nie wszechswiat, z jego wielkoscia i wzniosloscia, porusza czlowieka, lecz “odpowiedz duszy,” ktora moze nam dac natura wlasnie, dzieki jej nienaruszalnosci przez ludzka wole. Tym samym “nie pytane i nie chciane” piekno przyrody, ofiarowuja one swe uslugi rowniez wspolczesnej teorii estetycznej (por.Hans Georg Gadamer, Dziedzictwo Europy, Warszawa 1992, s.45). Ale jaka moze byc odpowiedz duszy na cos niechcianego, wydaje sie tylko tendencyjna! Szidják wyraznie rosnie opozycja miedzy tym co zmyslowe a idea. Chodzi mi wiec o pojednanie swiata zmyslowego i duchowego w tym, co piekne, o nieodroznialna i nieodrozniana jednosc zjawiska i tresci, uczestnictwo w tym, co wspolne! Niemcy modla sie do Pana w Niebiosach: Herr, in deinem Wille verstehe. Tylko w twojej woli ja rozumie Panis to, co mam czynic, aby sie zbawic! Artystyczny kicz zaistnial dopiero wtedy, gdy zrodzila sie tesknota za tym, co wspolne. Wspomniany Hegel sadzil, ze wszystko juz zostalo wyprobowane i przemierzone, a malarstwo ograniczy sie wylacznie do wariacji w przyszlosci. Jednak Artysta pragnie prowokowac, irytowac. I wielu z nich chce swe dzielo rozumiec tylko jako rodzaj propozycji. Podniecajaca witalnosc nowych rytmow, rozkwit plakatowosci, karykatury, chce calkowicie porzucic spoczywajaca w sobie samoistnosc dziela. A Dzielo sztuki wyroznia sie, uzyskuje trwalosc. “Bowiem raz juz stanelo przed czlowiekiem,” mawial Reinhard Mária Rilke. To przede wszystkim šām artysta okresla, co do jego (tego czy innego) dziela nalezy. Dzis sila improwizowanych bisow! Osobiscie podejmuje sie w debatach fenomenologiczny zwyczaj- wyjscie od skrajnosci. Juz nie tylko swiatlo rzuca proby wglad w dzielo artysty, ale rowniez jego Rozumienie. To ostatnie “nie chce” ponownego poznania tego, co ktos mial nā mysli. Chodzi o cos wiecej, o cos, czego nie wie ani poeta, ani tez nie potrafi wypowiedziec nikt inny, a co jednak nie jest ani dowolne, ani subiektywne. Innymi slowy powiedzmy tak: “potworki budowlane” socrealizmu rozpadly sie, rowniez te, ktore staly dookola pobliskiego kosciola. By kosciol mozna bylo zobaczyc nā nowo. Tak to budowla zdobywa sīle nowej przestrzennosci, sīle, ktorej nikt nie przewidzial… Podobnie jezyk poezji otwiera wolne przestrzenie myslowe, wypelniane przez czytelnika. Skreslamy wszedobylski schemat. Spojrzmy na prawa autorskie artysty, tutaj resztki prywatnosci traca swe znaczenie. A sama sztuka stala sie kontemplacja! W sfragmentaryzowane bycie trzeba sztuke wbudowywac na nowo! (niem.Hineinbilden) Imponuja mi te sprawy, uwazam konca sztuki, konca nigdy nie ustajacej woli tworzenia ludzkich tesknot nie bedzie dopoty, dopoki ludzie bēda w ogole ksztaltowac swoje zycie. Jest faktem, ze dzielni mlodzi chlopcy nie pozwalaja nierzadko na mocne uczucia. A przeciez swiat juz z dawien dawna istnial. W Biblii mowa o cywilizacji z konstelacji Oriona. To prawda Mikolaj Kopernik swego czasu wstrzymal slonce, a ziemia na powrot stala sie odwieczna, krazy wokol innej gwiazdy. Czy nie jestesmy tym samym jakos izolowani od wszechswiata? Muzulmanin mowi zatem: boje sie hegemonii zachodniej cywilizacji, Ameryka i Brytyjczycy opanowuja panstwa islamskie, co wiecej zatem: možná zabic nie-muzulmanina, to jest prawomocne. Tak wiec zmienilismy zupelnie polityczny krajobraz, rowniez w Polsce, ojczyznie mojej. Jakie widze rozwiazanie spraw wspolczesnych? Powinno trwac ludzkie a Boze Narodzenie nieustannie. To ostatnia analiza, odwaga bycia czlowiekiem! Chciałbym opisać te ostatnia odwagę bycia w dziejach ludzkości! Od zarania histórii czlowiekowi towarzyszy ksiezyc. W cieniu księżyca, pod takim tytulem przekazano nam świadectwo astronautow o księżycu, že jest ponury. Jaki stad wniosek? Nie zyje chrześcijaństwo Chrystusem! Jakkolwiek księżyc broni ziemi…czy nie jesteśmy zdani na kosmiczne i gigantyczne żywioły? Albowiem ludzie beda latac kosmos, o czym NASA nie musi wiedzieć! Ludzie “mają gdzies, w czterech literach” prawa Rzadow i Panstw. W zwiazku z tym uwazam “twarde prawo,” sztuka milosci blizniego, jest więc niezbędna… Spojrzmy jeszcze raz na ziemie. Maly biały domek budzi w sercu żal, nad tym co minęło i odeszło w dal. Czy pamiętasz dziewczynę… Jak wiosną śpiewa las. Cienie mazowieckich brzoz? Powrocisz tu. Jesienne roze, zapomniana piosenka, tu jest twoje miejsce… na dnie serca ukryta piosenka. Dzis ona tylko pamięta! Prędko minęła miłość nasza
Jakąś miłość szalona, jakiś kacik maleńki pamieta. Snieg srebrzystobialy. A przed nami widok krakowskiego Wawelu, polskiego Panteonu! Tam spoczywaja krolowie i krolowe, zasluzeni dla ojczyzny. Tu są pochowani polscy bracia Wrights, mocná ojczyzna o nich pamieta. Grod rozlozyl sie nad Wisla, i trwa juz 1000 lat. Piekna jest goraca wieza Sandomierska, jeszcze piekniejsze renesansowe kruzganki. Cudownych Polakow mam. Kochani! Z kompromisem przychodzę, opiewac zamierzam prawdy wieczne, ktorých pieklo i wysoka fala nie przekresla. Dzien sądu dla wszystkich ludzi nadchodzi (see Mt 24,36-4). Polacy, ogarnijcie sie, wolam z nielicznymi. Ja nie jestem beneficjentem. Z uwagi na koniecznosc zdefiniowania normatywow etycznych stwierdzam wyraznie: kto neguje Biblie, neguje akt stworzenia. Czuwa nad nami Bog. Ktos powiedzial, že jednomilionowa sekundy a wszechswiat by nie powstal, sily grawitacji, elektromagnetyczne, nukleonowe, to wszystko musialo w momencie zadzialac prawidlowo. I w twojej woli rozumiem Panie Boze! Biblia przywoluje wlasny wiek stwarzanych obiektow!
Z stworzeniem dochodzi do pojawienia sie wieku obiektow! Mamy tygodniowy opis stworzenia swiata. Sklepienie z pary wodnej, nad i pod wodami. Nauka utrzymuje: na Wenus utrzymowalo sie sklepienie z weglowodoru (na wysokosci 42 km), na Jowiszu- z amoniaku, na Saturnie jeszcze inne sklepienie. Ale tydzien nas myli. I nastal potop na Ziemi. Biblia mowi o koncu swiata, “Odkad ojcowie zasneli…” woda zatopieni… Potop -to dwanascie metrow slupa opadowego, wody byly na calej ziemi. W przeszlosci wyzsze cisnienie atmosferyczne, w powietrzu fruwaly ptaki o rozpietosci skrzydel do 16 metrow, czastkowe cisnienie tlenu teraz mniejsze! C14 z azotu! Osiem osob uratowanych z potopu. Metuszalech zyl 969 lat. W arce moglo przebywac 37 tys. zwierzat, to 522 wagony kolejowe. Náuka potwierdza jednoczesne istnienie dinozaurow i ludzi na Ziemi. Zachowaly sie slady stop dinozaura sprzed 130 lat, i slady stopy ludzkiej zostawione w tym samym czasie (see trylobity w ich obuwiu). Náuka przytacza wzorzec nastepstwa skamielin, drzewo w skamielinach, juz wowczas wszedzie byly drzewa. Tiranozaur, tygrys szablozebny z sprzed 240 mln lat. A 2-4 mln lat temu pojawia sie juz na pewno czlowiek. 580 mln lat temu byly dinozaury. Wspolczesnie podejmuje sie efekt cieplarniany. Na rany podobno najlepszy tlen, ktorego jednak mniej! Juz nie jestesmy dlugowieczni, nie many tlenu wiecej! W przeszlosci gady mialy po 80 ton, a nasz slon wazy zaledwie cztery tony. Kochani, ostatnim slowem Biblii jest nie sprawiedliwosc ale milosc. Modle sie o to, abysmy nie stracil tej wielkiej szansy, uczenia sie sztuki milosci blizniego od nowa. Biblia kontra nauka, ten tytul zastapilbym innym: Biblia i nauka. Juz raz Ktos “chcial dobrze,” uczynic czlowieka godnym mieszkancem swiata. To Bog, ktory stawia zawsze czlowieka w centrum historii. Dzisiaj mowimy, nie mamy wolnosci! Swiat sie pogubil! Ale poniewaz wiemy, ze ostatnim slowem Biblii jest milosc, Bog zgodzil sie ostatecznie, by nawet po jego smierci nastala ziemska sprawiedliwosc, podswiadomie przekonany ze i tak jego slowo odnosnie milosci stanie sie prawem zycia ostatnim. W ten sposob Bog znowu w konkretnej epoce zwyciezyl! I daje nam wzor matki. Nasza Pani Jasnogorska az czarna od westchnien za nami do Boga! W miesiacu sierpniu uciekany sie pod jej plaszcz lask. Poniewaz ona wierzy, ze bedziesz Aniolem! Siostro, Bracie! Panis angelicum, Chleb aniolow spozywal czlowiek! To juz raz bylo! A ja jestem jeszcze jakby w “drugim czysccu,” a matka Boza przychodzi do mnie i mowi mi o niebie… Nauka mowi o stanach splecionych w mechanice kwantowej! W ktora strobe pojdzie swiat wspolczesny? Koscioly ida ku Jozefowi, opiekunowi Syna Bozego. A w ojczyznie minela kolejna wiosna, nastalo lato polskich bohaterskich czynow i ostatnich wyborow. Tu jest twoje miejsce… Stoja bloki blizniacze na polskiej Ziemi, to nie “world trade center,” daleko bardziej niepozorne, nie zostaly zburzone przez zazdrosny swiat. Swiat sprzysiezyl sie, zebys byl szczesliwy, wlasnie teraz! Znowu mozna bylo widziec zacmienie ksiezyca, nastepne podobne ză 130 lat. Kto go nie widzial, to bedzie juz tylko kopciuszkiem swiata i kosmosu, stwierdzaja mass media. Tak zdazamy od ladowania na ksiezycu, do panowania nad swiatem. W poszukiwaniu straconego czasu otwieram sie na dzieje Europy mojej. Garibaldi czy Ferruccio jej przewodzi. A religia to prowadzaca nauka. Czytam o Norwida pieknie sztuki, pokrzywione domy Rzeczypospolitej nie să wyrazem milosci do pieknej sztuki (see, Promethidion). Wloski Ferruccio mă serce i dlon. Ale Maryja, polska czarna Pani, z jej szranami na twarzy, daje w koncu zawsze wiecej, odtad wiekszy nowy pas slonca ma prawo w nas goscic, przy koncu jakiejs codziennej drogi. A ten nowy pas promiennej Madonny, to jej nowy ciagle dar dla ludzkosci, sztuka milosci. W te wakacje jeszcze jezdze na wschod, ku Przemyslowi! By ujrzec czastke Bieszczad, wizytowke utraconej najjasniejszej Rzeczypospolitej. Tam widac wschod Polski, jej – je wstydze sie tego powiedziec- mocarstwowy charakter. Ale wracam do Ziemi Obiecanej. Juz przyszedl znowu mocny Jezus, bo ja bylem slaby. I ogarnal mnie boska miloscia. Czasami zachowuje sid jak wachtowy z tonacego Tytanika. Wachtowy spăl spokojnie, snil wciaz nawet teraz podczas burzy na Tytaniku. Bylem kochankiem papiezy, zywym towarem, choc nie widzialem hanzeatyckich futer. Wiec zamierzam Wam pisac, o namietnosci i determinacji ludzkiej a ostatniej. Powiesc bedzie zaczynac sie tak: Mialam dwadziescia lat i marzylam, by wyjsc ză maz z milosci… Spojrzcie Kochani, wokolo Swieta noc, a pod oslona nieba jakis gryzipiorek nazywa siebie przyjacielem swiata i pisze o sztuce kochania boskiego swiata. Ma odwage popelnic bledy. Bo kiedy sie czegos pragnie, wtedy caly wszechswiat sprzysiega sie, bysmy mogli spelnic nasze marzenia (see, Alchemik) Jest taka milosc, ktora nie umiera, choc zakochani od siebie odejda. Stad warto isc ză marzeniem, i znow isc ză marzeniem, i tak do konca…Lam mocne zasady i na dobre… Dzisiaj krolewska Rzeczypospolita mi sie sni… Sezam w porcie jestesmy bezpieczniejsi. I to nic, ze jestem samolubny, trace kontrole… Bracie, milosc ci wszystko wybaczy. Badz wierny.
Medjugorie and your life
Stanislaw Barszczak, A World apart (Medjugorie is unbelievably beautiful).
And Jesus came and said to them, “All authority in heaven and on earth has been given to me. Go therefore and make disciples of all nations, baptizing them in the name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit, teaching them to observe all that I have commanded you. And behold, I am with you always, to the end of the age.” In the age of Jesus, the situation in which the Jewish people are found escapes control, places them as supporters of the Gentiles, the Pagan people. The latter was installed in the heart of the Promised Land. The chosen people, this people can no longer recognize themselves in a place where there is a road that needs to go, to grow. He had Greeks, they trembled a lot, they got tired the Jewish people. And now there are Romans in two parties: Zelots remaining in opposition and supporters of Herod, compromise, arranged with the occupant. It was so in the family of Supreme Preast and in the ranks of scholars in writing and doctors in law no large figure in this era arises … God’s law, The Law of the Covenant, this law has been changed into minor juridical regulations. The shepherd who leads us is not content to push us or lead us to pastures of fresh grass or to calm waters. People lost the wealth of spiritual life. Peter’s cry for this – what will we go to? Saint Paul – you were far from the God of the Covenant, now you were close by the blood of Christ. The cry of Peter’s heart: “To whom shall we go, you have the words of eternal life?” Is also the inner cry of those crowds who seek the pursuit of Christ. It is the cry of the interior of today’s crowds, who are waiting and looking for pastors who “will bring them back to their pastures, where they will be fruitful and multiply … pastors who will lead them”, according to the very words of the prophet Jeremiah. Nothing separated us, even if you wanted love without you. You remember that you were at that time separated from Christ, alienated from the commonwealth of Israel and strangers to the covenants of promise, having no hope and without God in the world. But now in Christ Jesus you who once were far off have been brought near by the blood of Christ. For he himself is our peace, who has made us both one and has broken down in his flesh the dividing wall of hostility by abolishing the law of
commandments expressed in ordinances, that he might create in himself one new man in place of the two, so making peace, 16 andmight reconcile us both to God in one body through the cross, thereby killing the hostility. And he came and preached peace to you who were far off and peace to those who were near. For through him we both have access in one Spirit to the Father. (Eph 2:13-18) Saint Paul has pondered all this and gives us the essentials in the passage that the Church proposes to us on this Sunday. “Formerly you were far from the God of the Covenant. Now you have become close by the blood of Christ.” The shepherd of the gospel guides the sheep to the fertile pasture, to the calm waters. And now, what new god of God have converged on the Shepherd, both the Gentiles and the Christians are in the Divine flock … There is no greater love, someone is living their life, and gives one’s up for brothers. Every year we enjoy Christmas time – these are the days of the greatest Divine Mercy. And even if I became a relic of the past, it is a holiday that I am very happy with. Because although I saved my soul in part. I have always dreamed about Christmas being preceded by two other holidays. It was still not: Easter, Pfingst, the feast of sending the Holy Spirit and Christmas together celebrated! Because I want to combine all human joys together. It was Maria Magdalena who recognized the teacher from Nazareth, the first after his resurrection. It was in the Cenacle that Jesus showed his disciples his side. And Christmas, the delicacy of God’s Childlike awakens admiration, moves, and thrills. Look at these Christian paintings, here the dove flew away, there is not one lamb in this picture, we have a painting “without one sheep, ram.” The world is beautiful, wonderful, but for example, flowers are dying, we go by bus, suddenly a deer have shown us. Why, we do not know, and yet, we always have the most wonderful guest, God in our house, Jesus. He gathers us in himself and by himself. “He has divested himself of his life for his sheep. (John 10. 11) … “to create in him a single new man … united in one body”, his own. And this is how
he is at the same time the Shepherd and the Door of the Sheepfold (John 10: 7) “By one another, through Him, we have access to the Father, in one Spirit. (Ephesians 2:18) Through Him we have access to the Trinitarian life. “There is no greater love than giving your life for those you love. “God is love” and he so loved the world that he gave him his son, his only one (John 3:16) who did not hesitate to transmit this life “by his crucified flesh. (Ephesians 2:14) We were conceived by God before we came into the world, loved, and through our departures it was caused a pain. Then people sat down, took a tablet, make computer, they did noise. These are the crumbs of those days. Though, we will always be the same, like birds visiting their horendial, terrible towers. I now write I with a pissed finger Your name on the window sill. Because we now must always live in a lonely moment. So what consolation is possible for our weakness and fragility. Hence we must experience many losses on the way to salvation and the happy last end. There is a legend of Wehrmacht soldier, he lost youth on the guard watch over the Volga river. The soldier speaks, he prays in the night. He is lenient because he stands for his homeland. A blissful night
outside, no moon, no darkness around. There is no light or stars. Lord, there are a lot of angels in heaven. Give me but one angel. I am like a lonely bell ringer, if I were rich. But do I not even have a guardian angel…So, you need a brother, then a feeling of freedom. You imagine, that was total love, which seems to be the chapel of God’s Mercy in the Biały Dunajec, Poland now. Beautifully decorated this chapel by Poles, polish Highlanders. At this point, I will call another Mausoleum in India. The Taj Mahal meaning “Crown of the Palace” is an ivory-white marble mausoleum on the south bank of the Yamuna river in the Indian city of Agra. It was commissioned in 1632 by the Mughal emperor, Shah Jahan (reigned from 1628 to 1658), to house the tomb of his favourite wife, Mumtaz Mahal. The tomb is the centrepiece of a 17-hectare (42-acre) complex, which includes a mosque and a guest house, and is set in formal gardens bounded on three sides by a crenellated wall. Construction of the mausoleum was essentially completed in 1643 but work continued on other phases of the project for another 10 years. The Taj Mahal complex is believed to have been completed in its entirety in 1653 at a cost estimated at the time to be around 32 million rupees, which in 2015 would be approximately 52.8 billion rupees (U.S. $827 million). The construction project employed some 20,000 artisans under the guidance of a board of architects led by the court architect to the emperor, Ustad Ahmad Lahauri. The Taj Mahal was designated as a UNESCO World Heritage Site in 1983 for being “the jewel of Muslim art in India and one of the universally admired masterpieces of the world’s heritage”. It is regarded by many as the best example of Mughal architecture and a symbol of India’s rich history. The Taj Mahal attracts 7–8 million visitors a year. In 2007, it was
declared a winner of the New Seven Wonders of the World (2000–2007) initiative. The Taj Mahal was commissioned by Shah Jahan in 1631, to be built in the memory of his wife Mumtaz Mahal, a Persian princess who died giving birth to their 14th child, Gauhara Begum. Mumtaz Mahal meaning “the Exalted One of the palace”; Arjumand Banu; 27 April 1593 – 17 June 1631) was Empress consort of the Mughal Empire from 19 January 1628 to 17 June 1631 as the chief consort of the Mughal emperor Shah Jahan. Mumtaz Mahal was born Arjumand Banu Begum in Agra to a family of Persian nobility. She was the daughter of Abu’l-Hasan Asaf Khan, a wealthy Persian noble who held high office in the Mughal Empire, and the niece of Empress Nur Jahan, the chief wife of Emperor Jahangir and the power behind the emperor. She was married at the age of 19 on 30 April 1612 to Prince Khurram, later known by his regnal name Shah Jahan, who conferred upon her the title “Mumtaz Mahal”. Although betrothed to Shah Jahan since 1607, she ultimately became his second wife in 1612. Mumtaz Mahal died in 1631 in Burhanpur, Deccan (present-day Madhya Pradesh). Shah Jahan had the Taj Mahal built as a mausoleum for her, which is considered to be a monument of “undying
love”. The Taj Mahal was commissioned by Shah Jahan to be built as a mausoleum for Mumtaz Mahal. It is seen as an embodiment of undying love and marital devotion. English poet Sir Edwin Arnold describes it as “Not a piece of architecture, as other buildings are, but the proud passion of an emperor’s love wrought in living stones.” The beauty of the monument is also taken as a representation of Mumtaz Mahal’s beauty and this association leads many to describe the Taj Mahal as feminine. Since Muslim tradition forbids elaborate decorations on graves, the bodies of Mumtaz and Shah Jahan are placed in a relatively plain crypt beneath the inner chamber with their faces turned to the right and towards Mecca. The Ninety Nine Names of God are found as calligraphic inscriptions on the sides of the tomb of Mumtaz Mahal in the crypt including, “O Noble, O Magnificent, O Majestic, O Unique, O Eternal, O Glorious…”. There are many theories about the origin of the name of this tomb and one of them suggests that ‘Taj’ is an abbreviation of the name Mumtaz. European travelers, such as François Bernier, who observed its construction, were among the first to call it the Taj Mahal. Since it is unlikely that they came up with the name, it is suggested that they might have picked it up from the locals of Agra who called the Empress ‘Taj Mahal’ and thought the tomb was named after her and the name began to be used interchangeably. Striking marble and black inscriptions on the temple… The second half of mankind is the most beautiful in the world. Sierra madre del súd. White condor flies over the mountains, a symbol of the freedom of a man in love. Terrible conscience (german, schrekliche gewissen), as well as weather trauma sometimes testifies about paradise lost to humanity, finger swing, cascade of thoughtless cases also. Only the evening time still knows the peace of man, the poet and renowned author incredibly proud said about it. Bad consciousness separated us for a few days. The Nobel Committee or maybe the biology teacher are in it. Corruption. I do not know about it. An expression of this love is love for the homeland. As you know,
after all, people are not close to politics, I think. Patriots, people of this Polish land, do you become heavy? Thousands of people raise this heart only. An expression of this love is love for the homeland, which is like Adam Malysz and Kamil Stoch ski jumping. Beautiful evening hour. Here is a droplet of golden dreams. O, my beloved, giant mountain! I set the church on top. With the thrill of emotions want I to show the adoration of another man, a scar in the perspective of heavenly father, Daddy of God. Jesus said, I am the light of the world. Let’s go further, Jesus would also say to us: not light anymore, but understanding the scar is important. This is what I am saying here are the monuments of our civilization. We must lose the things we call. It’s weird, the rumors are here. Like products of unfinished forgiveness. Let us get out of the door of the chapel you did not have a bad conscience. However, nothing is permanent, but everything subjected to others in the good sense of the word. Both spouses penetrated their timelessness, and developed mutual feelings one to another. Man came out of nothingness, took form, but was ready to disappear in nChýba tí totally jasné.othingness. It’s probably totally clear! Wonderful, I have good Poles, they said to me in a way, keep going, my mother among the lilacs, who dreamed me before going to sleep. I am obedient to “the second wife,” I am a teacher. Beloved brethren! I want a fantasy job … Mary of Magdala, I will give you a ballade of happy people. The birds do what they can … We’ll go off in a heart fire. Today we’ll get a place at supper, this is not the labyrinth of nostalgia. And what do you take from it is already your beautiful thing. Beloved, how I loved you, I greed you always, Jesus said. I think the people before five thousand years were not basicly stupid. What do you think about? Lord, you get Ten commendments in order to correct people? That’s not why he gave us the Ten Commandments, but because He loved the end. Many people morder for God and any other reason. Is Religion, convention people? But God, he loves you and needs money. I really try. But here is something wrong. I believe even like a sunworshiper, he gives flowers in the park. I never reason, I never heard. According the faith of the church… this is church power with I believing. I have to participate in the life of the community of the church. This is process, smart, I collaborated in his outrages, interference. I sometimes have no idea. How stupid does Trump think we are? Well, good. I have a different opinion from the start. But nobody seeking, what’s bad? I don’t. You have to be robust, read, live the bible, if you do not, it’s catastrophy. And predicted that publicly and yell also. And Rome undertook it. But crutial thing, my homeland, Poland, is totaly corruption. I’m talking about it and indict of evil. It a problem also “wether go into temptation wether not let to fall to temptation.” Evil it is absence of good. What a future of our nation? The people must decide. What standards, legacy, regulation. Is not a simply answer … ugly action, group of state interests, I should say. Not exactly. Integral structure, distribution of goods, problem of the private laws. David Hume is an enormal power in the world, on economy, demography, ecology, resources. See economic chinase production. Today liberal movement totaly destroyed. But the world of peace is now coming out of the USA also, like a Christian and powerful forth. But president Trump is making
America not bigger but weaker continually, see huge military budjet. The Poland Republic, Poland deeply religion country. Tremendous progress on my country, people got money, development, increase of workers in safety, but morality is behind. For hope and change the president of Poles made an amendment to the Polish constitution, and The Senate’s first objection. It is like the first disobedience of the senate to the new president. The story connects us with Rome. This speech, my exposee, this is yearning, longing of many nights, for potenional figure profits. It’s Mr Obama’s attempts to free the world from hunger and war. It’s about having an authentic, constructive program. I am not healthy according to the deprivation of my soul’s affairs. I am looking for new challenges for my church, and my homeland, I have been to Medjugorje and Bosnia and Herzegovina twice. Medjugorie is unbelievably beautiful, it could be become the real top in the next future of the Roman Catholic Church. Six children aged 10-16 are shown here by the Queen of peace from 37 years. Three of them are still in the eyes of Mother of God. Three viewers see Mary at 17.40 every day. Madonna gave them 10 secrets. Cataclysms for the world can still be reversed. Just a Maria can save the world, John Paul II had mentionned. It is our mother’s last call, say many. Father Piotr, a regular priest in Medjugorje, says: Lourdes is a fair, whereas in Medjugorje I call the Eucharist. Here I saw such things in me, oh what I did not know. Free yourself from the past and eat there with breakdowns there, let us say in the passing years! Priests in Medjugorie as participants in pilgrimages, and not as pilgrims only. Many souls are left without a path to a new life. Medjugorie is different, I would say – amazing. Our strange love Maria transforms in anthem, hymn in honor of God’s creation. Milka (then Maria), Iwanka (then Jakov), Mirjana, Vicka, Ivan. The viewers receive peace for the parish (weekly) and peace for the world (25 each month). Mission of Medjugorje. God still exists thanks to Medjugorje! This is very happy news for my church. What else to say, the polish
Carmelites in Obory introduced a service to the Queen’s peace. Medjugorie has already described some poets (see, Sienkiewicz, Ladislaw Boros, a Hungarian). They are not waiting for me! Though want I to be there for the third time. Archbishop Henrick Hoser stays in Medjugorje as the emissary of Pope Francis. Father Slawko. How many characters for the church, all day’s confession. God’s true love would be close to you. We must believe that God will always be eternal … What else, and you can still decide who to hell, purgatory or heaven! The prayer of the people does wonders. Please, accept my statement as authentic. A purgatory- give joy to the dead! “Better all suffering of life than one day in purgatory,” once day Saint Father Pio to the Father Labelartehas spoken it. It is a purgatory because we are worse than ourselves. And we could save souls. A purgatory- give back debt. A purgatory, you do not watch God. Maria, with us in the second purgatory, and tells us about heaven, they say the elected. We ourselves, are decorating the bodily orgies – because we may not know and do not know future. But it happens that we see a woman or someone else asking for help, we could help someone and we did not do it. Do not let him animate, and did not help hm – it’s probably even a bigger sin. Gifted with visits of Maria we do not recognize the joy of serving our neighbor. See about a purgatory: 2 Mach 12, 32-38.45; .Mt 5, 23-25; Mt 12, 32; 1.12 Cor 3, 10-15; 1 P 3, 18-20; 1 P 4.6. The Catechism of the Catholic Church, those who communicate with God, they were in a friendship with God, after death, they go through cleansing, went through a cleansing … so that they could enter the joy of heaven. The elected, they say the chosen ones, a drama awaits us, this drama will take place in the womb of the church … beautiful fields, beautiful forests, but even more beautiful Jesus, the Lord of all ends. Saints of our time, and Sister Faustina convinced herself that Jesus was a whipping, had been scourged for our the unclean sins, he suffered the most for our sins of uncleanness. See, the vision of Archangel with 7 wings on the cross by
Saint Francis. Demons will have power, because faith will be so disfigured. Some are talking about a non-canonical election of pope Francis in five votes one day. But we must believe the Pope! Although fathers of families may be surprised by his attitude sometimes. And I participate in the destruction of Jesus and church, Prof. Edward Staniek on the sermon said. And the Pope Francis does so in two points. He misunderstands mercy (“let every Parish take one refugees family to youself,” Francis said). It is also wrong to open access to the Eucharist for non-believers. Admitting the unholy, disbeliever, to sanctity, holy things, is a profanation, said Prof.Staniek. The church is to be built on authority and not on power. My God is a responsibility, an authority. We are surprised by the attitudes of Francis. The only authority in the church is Jesus. Jesus revealed it, he chose it. Though, God is the master and can love whom he loves more. You want to be more holy than God. I think that these are not the rumors of Pope Francis, but his personal attitude towards the neighbors (Gossip, chiaccere). Everything is gone now! Nothing, there is no holiness on earth! Believe to the Pope, against the intuitions of Prof. Stanek, I ponder. Finally will I tell you something else, beloved Christians, looking at our entire globe. Live only for a good God. The Lord looks in your eyes and heart. I’m looking for only your benefit. Therefore, you will not put an obstacle in front of a blind man. God Seeking a man. Lord, I only understand your will (german, in deine Wille nur verstehe). So, The official capital of Israel- after all Jerusalem. Karol Wojtyla had been against artificially prolonging life. “what did you do to me, but totus tuus,” the pope said before his death. The priest heard the Pope: “I am asking for mercy for
Poland” (see, Wojtyla’s Vision). So, John Paul II – my intercessor against unclean sins always. Stanley Kubrick, a great movie director, before his death said, that he filmed the faked landing on the moon, and that he did it for NASA. Everything has its end, how beautiful sings Oswald Sattler musician. Personally will I describe a trip on the ship from Boston in Greenland, two friends, a court physician and musician now. Though, I get into writing articles for Indian magazines. Now that’s mine, I would say, the first task! I would like to leave the darkness, watch Christian peace boadcast. Brother, change your thinking with God. Lord will speak to you about your situation. God will settle your issues. God open doors. Lord, you have children’s eyes, multiply your gifts with the faithful. We have met the grace in thee, and let us be careful in the keeping of your commandments. Beloved reader, thank you for your life.
Wielka przygoda
Stanisław Barszczak, Knajpa trzech golebi.
Przewielebny Ksieze Proboszczu Stanislawie, Panie Tomaszu i mieszkańcy gor, wy kochani wierni parafii sw. Marii Magdaleny. Siedze z myslami w malej knajpce na ulicy Józefa Piłsudskiego w Poroninie, przeglądam ksiazki waszego ksiedza Proboszcza i czytam periodyki, szczegolnie pedagogiczne. Tej knajpki, jej dawno nie má, ale uwazam že mi pozwalacie na takie wprowadzenie do mojego wystąpienia. Bo to Jesus powiedzial: bede z wami do konca, przez wszystkie dní az do skonczenia swiata. “Idzmy dalej” to tytul nowej ksiazki Jean-Luc Mariona, czolowego teologa kosciola katolickiego. Obejrzalem zaledwie oryginal “On va plus loin”. Profesor Sorbony, zarazem wykladowca w Chicago stwierdza w niej: od czasow rewolucji Francja nie jest katolická. Ale i muzulmanie doswiadczyli podzialow, na szyitow i sunnitow. Dzis, w dobie globalizacji i swiatecznej religijnosci, widac jeszcze bardziej, jak odeszlismy od korzeni chrzescijanskich. A mamy isc dalej i glebiej ku pelnemu zrozumieniu wspolnoty. Chrystianizm jest doktryna bycia w relacji, komunii. Religia natomiast pokazuje imperialistyczne i masohistyczne oblicza. Postepuje separacja kosciola od panstwa, lajcyzacja, nie zmierzamy ku nowym rozwinieciom ewangelii. Kontynent europejskiej przezywa kryzys. Aby rozwiazac kryzys przede wszystkim ekonomiczny trzeba kryzys europy widziec jako zadanie dla robotnika ostatniej godziny w winnicy Boga, trzeba zeby Europa byla zjednoczona. Kochani parafianie, rodzice i goście. Pierwszy niepokoj spoleczny mámy za soba. Swiat nie obraca sie juz wokolo, jak kiedyś dokoła. Sytuacja gospodarcza i spoleczna nie powtorzy sie tak samo nigdy. W tej wierze zapytuje siebie, co znaczy byc realista w erze kosmicznej? Poznanie wlasciwosci rzeczy nie jest rownoznaczne z ujeciem istoty i zrozumieniem indywidum ( por. rozroznienie E.Husserla na Real i Reel w jež. niemieckim). Kartezjanskie cogito zgubilo sie. Wolnosc czlowieka nie zostaje uznána jako wartosc najwyzsza. Może on dazyc do nieskonczonosci, ale nie w pojedynkę. Bóg ukazał sie ciepiacy. Moj blizni to zadana mi innosc, ktora mam zadanie uszlachetnic. Zatem zapytuje siebie: kim jěstem jako wielu? Wydaje sie, iz to jest ostatnia wielka przygoda ludzkości. Siostro, bracie, gdzie jestes u siebie, gdzie jestes w domů? To jest moje szlachetne otwarcie na wciaz nowe rozwiniecia wiary. Zarazem radykalizacja szczescia, przygotowanie do pogodnej smierci, wyrzeczenie sie namietnosci. Ponieważ nie má lepszych mezczyzn i nie má madrych kobiet, przynajmniej nieustannie ich brak, skreslam tutaj moje piekne slowo Wam, jako głoszenie ewangelii krzyza. Maria, matka Jezusa, stała przy umeczonym synu pod krzyżem. Chociaz nie wierzyla jego przyrzeczeniom, że bedzie żył wiecznie, przyszła pod krzyż, cieszyla sie, že jest taki milý. A zycie Jezusa to była nieklamana prawda o czlowieczenstwie Boga. Moj Boze, gdyby to moglo trwac dluzej, pewnie sobie pomyślała. Wypełnienie proroctw, te mowy i te cuda syna. Jego zycie. Bezmyslna operacja, za ktora wtedy nalezaloby go zamknac, stawiala go w szeregu wybitnych talentow ludzkiego globu. Wreszcie jego zmartwychwstanie. Po latach cierpien trafil na taki spokoj, tak dobrze uregulowany tryb zycia, iz zaledwie czul že istnieje. A jednak apostołowie uwierzyli mu do konca, bo on wszystkich ludzi, do konca ich umiłował. I ja stałem sie uczniem Jezusa. Malowanie rzeczywistosci stalo sie odtąd obowiazkiem mojego zycia. Czlowiek má prawo wybrac, rowniez posla. Gdy zwierze má swoj kacik klamstwa, człowiek ma bliźniego. Odtąd nic nigdy nie jest skonczone, wystarczy odrobina szczescia, aby wszystko rozpoczelo sie od nowa. Wierz tylko. Twoja choroba jest powodowana specjalnym przyzwoleniem Boga. Powiafasz, zgubilem swoje myslí, zgubilem swoj cel. Na te slowa powiem Ci: zabieram Cie do gwiazd ten koléjny ráz, tylko pokarz mi swoje rany, swój strach. I ja nierzadko przezywam gorycz duszy, bo jestem człowiekiem. Ale zawsze sobie mówię: w górę serce! W trzeciej “Medytacji” Kartezjusz pisze, ze myslec o nieskonczonosci, to myslec wiecej. To powiedzenie stalo sie następnie podprowadzeniem pod “altetite” blizniego, inność w najlepszym rozumieniu tego slowa. Odtad bližní to alterite. Przeżywam więc wrazliwosc moja na blizniego. W ksiazce “Humanizm blizniego” Emmanuel Levinas opisuje sens filozofií, który właśnie zakłada spolegliwosc człowieka, jego nadwrazliwosc na sprawy ludzkie i otwarcie ostatniej godziny na egzystencję Boga w świecie. Macron pisal przed laty, že gdy nie bedzie Boga, to jeszcze bedzie ikona.
Filozof grecki Platon myslal o skonczonosci, Kartezjusz – o nieskonczonosci. A ja powiem i amen. Każdego roku cieszymy sie Bozym Narodzeniem – to dni najwiekszego Bozego Milosierdzia. I choćbym
stał sie niezywym reliktem przeszlosci, to przez to swieto bywam bardzo szczesliwym. Bo choc w czesci uratowalem moja dusze. Zawsze marzyłem o tym, zeby Boze Narodzenie poprzedzone bylo dwoma innymi swietami. Jeszcze tak nie bylo- wielkanoc, zielone swiatki i Boze Narodzenie rázem swietowane!
Ponieważ pragnę łączyć wszelkie radości ludzkie razem. To Maria Magdalena rozpoznała nauczyciela z Nazaretu, jako pierwsza po jego zmartwychwstaniu. To w wieczerniku Jezus pokazał uczniom swój bok.
A delikatność Bożej Dziecinny budzi podziw, wzrusza, porywa wciąż. Spójrzcie, tu odleciał golabek, tam mamy obraz “bez jednego barana.” Świat jest piekny, wspaniały, ale na przykład kwiaty umieraja… Dlaczego, nie wiemy, za to zawsze z nami przebywa najwspanialszy gość, Bog. Kochane dzieci: Prosze, śpiewamy “Gdy szukasz Boga”, i podnosimy řece ku niebu, nastepnie w dol, do piekla, i znowu ku gorze, coraz wyzej i wyzej, i znowu w przod, a teraz w bok itd. powtórzcie to wspólnie że mną. Bo dzisiaj jest piekny dzien. Nie spiewam dobrze, prawda, a gram jeszcze gorzej. Nie mam pretensji. Ale kocham zycie, choc zycie to nie teatr. I ty siostro, bracie mozesz przejac przyszlosc w tej ojczyźnie, ktora nazywa sie Polska. To moje trwanie teraz tutaj z wami to mocné i wierne czuwanie nad Wisla każdego z nas, nad naszym szczęściem. Ja odejde, a ty powstaniesz. Nie placz po mnie, wybralem wolnosc. Gdyby jakas piesn odspiewano by, do konca i ostatecznie, nie trzeba by walczyc o to, by jeszcze cos powiedziec, juz nie trzeba by mowic! Kochani, odwiedziłem Tatry, moje góry. Mam serce dla gor. Chodz ze mňa w gory. Tu czuje sie dobrze, nawet bardziej jak w Tyrolu. W tych dniach moglem objac gory, nazwac je po imieniu. To ojczyzna nasza spelniona do konca. Bo ojczyzna, to piekne slowo i ludzie ktorzy poznali milosc. Kraj bardzo dobrých wspomnien. Kochamy gory, i ja przynaleze do gor. I wszystkim Wam z serca tutaj blogoslawie.
Render donc a Cesar ce revient a Cesar et a Dieu ce revient a Dieu
Pour l’Europe doit uni… Il y a quelques hours j’ai participe au colloque international a Toulouse. Le titre:”De l’alterite a l’illicite de Dieu”. La France n’est pas catolique (see, un livre de Jean-Jac Macron “On va plus loin”) Nous demandon pour le Dieu et le Cesar restent differents choses selon la pensee d’Emmanuel Levinas. Nous alions donc vers l’immanence, sensibilite humaine et la transcedance de Dieu.« C’est la signification de l’au-delà, de la transcendance et non pas l’éthique que notre étude recherche. » Enoncée dans « Dieu et la philosophie », l’article qui est au centre de son recueil De Dieu qui vient à l’idée (1982), cette déclaration de Levinas ne peut que susciter la perplexité. La transcendance se serait-elle substituée à l’éthique et Dieu, à l’autre homme ? Ce que Levinas dit du mot « Dieu » renforce encore cette perplexité. Ce mot signifie une transcendance encore plus radicale que celle d’autrui : « Dieu n’est pas simplement le « premier autrui » ou « autrui par excellence », mais autre qu’autrui, autre autrement, autre d’altérité préalable à l’altérité d’autrui, à l’astreinte éthique au prochain, et différent de tout prochain, transcendant jusqu’à l’absence… ».
Les déclarations de Levinas suscitent bien des questions. Pourquoi ce recours, qui plus est dans une œuvre tardive, à l’idée de Dieu chez un penseur pour qui l’éthique est la « philosophie première », et la relation avec autrui, la source de tout sens ? Que signifie une transcendance non seulement plus radicale que celle d’autrui, mais autre que la sienne ? Et en quoi le fait de penser une transcendance « au-delà de l’être » battrait en brèche toute velléité de faire de Dieu un être en le réduisant à un objet de connaissance ou d’une expérience religieuse ?
Si Dieu est bien « transcendant jusqu’à l’absence », comment peut-il « venir à l’idée » ? Comment son sens peut-il se donner sous la forme d’une idée qui, comme le voulait Descartes, « a été mise en moi » ? Comment penser ensemble la « transcendance jusqu’à l’absence » et la « transcendance dans l’immanence » propre à une altérité dont l’appel à la responsabilité se fait entendre au « plus profond de moi-même » ? L’objet du colloque est d’évaluer la nouveauté des voies que Levinas ouvre dans De Dieu qui vient à l’idée, huit ans après Autrement qu’être ou au-delà de l’essence : quelle est l’évolution de sa pensée de la transcendance, de son rapport avec la phénoménologie et la philosophie contemporaine, de son approche du judaïsme et du christianisme, ainsi que de sa réflexion sur des thèmes qui, tels le langage, le sens ou le dialogue, ont déjà été largement traités dans ses ouvrages précédents ?
Les communications des intervenants devront porter impérativement sur De Dieu qui vient à l’idée, sur la situation de l’ouvrage par rapport aux œuvres antérieures de Levinas, sur les thèmes et les questions qui y sont abordés et sur la relation de Levinas aux représentants de la tradition philosophique et de la pensée contemporaine cités dans son ouvrage.
Axes thématiques: 1/ Une nouvelle pensée de la transcendance: Comment saisir le paradoxe d’une recherche qui, tout en portant« sur la transcendance et non pas l’éthique », trouve la signification de l’au-delà « dans l’éthique » et dans la responsabilité infinie pour autrui ? Quelle est la fonction, dans cette configuration, de « l’idée de l’infini en moi » chère à Descartes?L’« immémorial », l’« infini », l’« anarchique » : comment la signification du mot « Dieu » s’articule-t-elle autour de ces notions ? 2/ Judaïsme et christianisme: Le « Dieu de Levinas » est un « Il ». Comment comprendre le contraste entre l’illéité ou le Dieu « transcendant jusqu’à l’absence » et le « Dieu d’Abraham, d’Isaac et de Jacob » dont il est question dans les sources juives et chrétiennes ? Comment les significations du mot Dieu dégagées dans De Dieu qui vient à l’idée s’articulent-elles avec celles que Levinas a mis au jour, dans ses écrits juifs, à partir du Talmud et de la philosophie juive ? 3/ Philosophie contemporaine et phénoménologie: Dans De Dieu qui vient à l’idée, Levinas envisage d’autres formes de transcendance que celle d’autrui, d’autres ouvertures vers l’au-delà de l’être. Comment cette perspective intervient-elle, dans les différents articles réunis dans l’ouvrage, dans ses confrontations avec la phénoménologie et la philosophie contemporaine, ainsi que dans ses réflexions surla rationalité, l’idéologie, le marxisme, l’utopie, la politique, la religion, la mort, le langage, le dialogue, l’herméneutique et le mal ? Intervenants confirmés: Flora Bastiani, François Brémondy, François Coppens, Naoko Fukagaï, Joelle Hansel , Georges Hansel , Maëlle Le Ligné , Paula Lorelle, Masumi Nagasaka, Sylvie Neuburger, Michel Olivier, Jean-François Rey, Christian Rössner, Jean-Michel Salanskis, Yves Sobel, Anna Yampolskaya. La fin de la metaphysique historique est la fin de la metaphysique. Ainsi, Le Dieu aussi absent restera l’icone pour toujours.
Slonce niech wschodzi tam gdzie Ty
Stanislaw Barszczak, Wczesny swit.
Najukochanszy Bracie Alojzy
Jesli odczuwasz, ze stan Twego zdrowia wyraznie sie poprawia pod wplywem rodzinnego powietrza, pozostan tam i modl sie do dobrego Boga, aby zechcial objawic laske, by uczynic Čie przynajmniej zdatnym do studiowania, chociaz troche i zrobienia tego, co jest konieczne, by przygotowac sie do kaplanstwa wedlug najnowszych przepisow. A tego ci zyczy minister prowincjalny, kapucyn, Ojciec Rafal.
Tymi slowami zachecal mnie, cudem uratowanego z kopalni Rokitnica w dniu 23 marca 1971 niejaki Ojciec Bernardyn, z sasiadujacego z moja posesja klasztoru franciszkanskiego. Na te slowa odpowiedzialem mu w kilku listach, ktore tutaj Wam przedstawiam.
Bardzo kochany Ojcze Rafale
Od dlugiego czasu probowalem stlumic bardzo gorace pragnienie mõjego serca, lecz przyznaje ze te wszystkie wysilki jedynie do tego posluzyly, by uczynic to pragnienie bardziej zarliwe. Dlatego chce zwierzyc sie z tego pragnienia Bogu, ktory byl w stanie je zaspokoic. Otrzymalem Twoj tak bardzo drogi i upragniony list a w tym samym czasie rowniez Twoja milosc; jest mi tylko przykro, ze nie mam odpowiednich slow, abu podziekowac Ci, za nia w sposob czysty tak, jak zaslugujesz na to, co mnie czyni niezdolnym do okazania mojej wdziecznosci czynami tak, jakbym pragnal. Mam jednak nadzieje, ze z tego ponizenia, ktore Pan zsyla na mnie, wydobede nieco dobra. Juz wiesz, iz goraczka jednak nie chce mnie opuscic i codziennie “sklada mi wizyte”, a po niej nastepuje obfite põcenie sie. Kaszel i bole w klatce piersiowej oraz w plecach sa takie, ze sprawiaja mi ciagle cierpienie. Z tej proby wnioskuje, ze powinienem bardzo dziekowac Panu Bogu za sile , ktora mi daje, abym znosil te wszystkie dolegliwosci z poddaniem sie i cierpliwoscia. Od pewnego czasu uwazam , ze mnie tu na ziemi juz nic wiecej nie pociagnie. Mysl o uzdrowieniu po tych wszystkich burzach, ktore Najwyzszy zsyla na mnie, wydaje mi sie niczym; co wiecej- slowem bez sensu. Przeciwnie , mysl o smierci wydaje sie bardzo mnie pociagac. Nie znam przyczyny tego wszystkiego i prosze o wyjasnienie. Nie moge ukryc tego przed tak dobrym Ojcem, ktorego kocham, albowiem uwazam sie za bardzo szczesliwego, choc jestem troche przygnebiony widzac , ze niektore mõje nadzieje sa plonne, nadzieje, ktore pozostawaly dotychczas czescia mojego pocieszenia.A teraz widze, ze na prozno pielegnowalem te nadzieje. Ale niech sie dzieje wola Boga! Przesylam najlepsze zyczenia z okazji imienin i zycze bardzo szczesliwych Swiat Wielkiej Nocy, ubogaconych wszystkimi blogoslawienstwami z nieba. Na koniec caluje Twe rece i prosze Cie o ojcowskie blogoslawienstwo. Podpisuje sie jako Twoj najposluszniejszy brat Pio.
Bardzo kochany Ojcze Rafale
Jest po swietach, chce Ci teraz powiedziec- wierz mi- nie przezywalem ich w nalezytym usposobieniu. Zaraz jednak mysle o Tobie, a nie o siebie. Laska Ducha Swietego niech zawsze bedzie w Twojej duszy i czyni cie swietym. Bylo moim obowiazkiem napisac jak tylko wroce do dõmu, ale moj stan zdrowia doprowadzony do ostatecznosci nie pozwolil mi na to, bym to uczynil. Nawet teraz pisze tych pare līnijek drzaca rēka. Oby Dzieciatko Jezus napelnilo Twoja dušze wszelkimi charyzmatami, ktorych pragniesz dla dusz innych. Amen. A wiec stalem sie gornikiem golebiazem. A teraz ubiegam sie o miejsce w klasztorze…
Bardzo kochany Ojcze Rafale
Z sercem pelnym wdziecznosci įbardziej niz synowskim uczuciem przesylam Ci moje najszczersze zyczenia na nadchodzace Swieta Bozego Narodzenia į Nowego Roku, modlac šie do Bozego Dzieciatka o Twoje duchowe į doczesne szczescie. Oby Dzieciatko, ktore ma šie narodzic, przyjelo moje slabe į nieudolne modlitwy, ktore wzniose do Niego z wieksza, ale swieta natarczywiscia w tych dniach, za zakon, za przelozonych, za prowincje į caly kosciol. Wpatrujmy sie zawsze oczyma wiary, jak nasz swiety į dobry Aniol , obarczony swoim krzyzem, idzie na Gore Kalwarii į jak bardzo powoli zdobywa zbocze Golgoty. Widzimy jak za Nim idzie ogromna rzesza dusz, ktore trzymajac šie Go, niosa krzyz į ida tą sama droga. Och jaki to piekny widok! Utkwijmy mocno nasz duchowy wzrok. Widzimy ze bezposrednio za Jezusem idzie nasza Najswietsza Matka, protą w calej doskonalosci nasladuje Jezusa obarczona wlasnym krzyzem. Nastepnie ida apostolowie, meczennicy, doktorzy, dziewice į wyznawcy. Och jak swiete szlachetne majestatyczne godne poszanowania į drogie jest to towarzystwo! Och jakzez w nich jest szczera radosc, gleboki pokoj ,odwazne postepowanie, zycie doskonale! Wiara je ozywia, nadzieja podtrzymuje, milosc rozpala, skromnosc upieksza, pokuta zdobi. Tutaj wszystkie pocieszenia sa zlaczone z wszystkimi ofiarami, wszystkie nadzieje z wszystkimi cnotami. Sam Jėzus wbrew wszelkiemu brakowi naszych zaslug, wlaczyl nas w to swiete towarzystwo.
Badz pocieszony teraz, Ojcze, w Najslodszym Panu, wiedzac, ze we wszystkim pelnisz Jego wole. Zawodnicy w sporcie teraz maja skrzydla, aby sie poderwac do najwspanialszych lotow. A ty unos sie pod Slodycza krzyza. Ojcze,jak slodkie jest slowo krzyz! Tutaj- u stop Jezusowego krzyza – dušze zostaja okryte swiatlem į rozpalone miloscia, tutaj otrzymuja skrzydla aby poderwac sie do najwspanialszych lotow. Nie zatrzymujmy sie w ciaglym rozwijaniu tej pieknej cnoty prostoty. Sluchaj Ojcze, jaka jest przyczyna, dla ktorej czuje sie tak malo poddany woli Bozej į blagam Cie , nie gorsz sie. Uwazam ze zycie doczesne jest wielkim brzemieniem, poniewaz ono pozbawia mnie prawdziwego zycia. Wiem, dlaczego Pan przedluza moje zycie: taką jest Jego wola. Swiadomosc nie daje prawdziwego zycia. Tylko Bog sam mozė uczynic kazdy czyn swietym. Blagam Cie o Ojcze, ucisz te Twoje nadmierne į bezuzyteczne klopoty. Bog jest z toba į nie ma niekada na obawe. O Ojcze, kiedy zaswita ten szczesliwy dzien ,w ktorym tą dusza, ktora teraz jest napelniana gorycza przez tego okrutnego Boskiego Pana stanie sie rozbitkiem na tym niezmiernym morzu wiecznej prawdy, gdzie nie bedzie miala wiecej wolnosci obrazania tego Boskiego Oblubienca ani nie bedzie sie o nia starala, poniewaz jei wszystkie cierpienia sie skoncza, į zyc bedzie zawsze w pewien sposob samym zyciem Boga.Kiedy ten dzien zaswita moj ojcze, w ktorym moja chwala bedzie spiewac mojemu Bogu radosne hymny, a moje serce nie bedzie dluzej rozdarte tym okrutnym wyrzutem tego, ze nie mozė Go kochac tak bardzo , jak czuje potrzebe? Kiedy bedzie koniec tych wszystkich moich obaw, tych wszystkich tesknot? Tymczasem modle sie: o moj Stworco į moj Boze, spraw by ten jasny plomien Twej milosci palil sie zarliwie w moim sercu. Niech Jėzus nadal ma zwrocone ojcowskie spojrzenie na Ciebie. Niech Cie zawsze zachowuje w lasce, Niech ci pomaga staczac dobry boj į da ci udzial w nagrodzie zachowanej dla dzielnych dusz. Amen.
Moj Panie į moj Boze zbyt mocna jest w mėj duszy ta niewyslowiona slodycz twojego spojrzenia į to, ze Ty moje Dobro, raczyles spojrzec okiem milosci na to nedzne stworzenie. Czy bedzie kiedykolwiek ktos, komu uda sie odlaczyc albo zgasic ten ogien, ktory pali mi sie w piersi tak bardzo goracymi plomieniami milosci ku Tobie? Ach! O Panie racz nie znajdowac przyjemnosci w ukrywaniu sie przede mna, wiesz jaki zamet į wzburzenie opanowuje wszystkie wladze duszy į odczucia! O Nieskonczona Pieknosci, widzisz ze dusza nie mozė zniesc tego opuszczenia, poniewaz za bardzo rozkochales ją w sobie. Czytamy w Biblii:”zaklinam was corki jerozolimskie, jesli zobaczycie mojego unilowanego, abyscie mu powiedzialy, ze mdleje z milosci” (Pnp 5,8)
Niech Jėzus sprawi, abys takze Ty odczuwal najczystsza milosc, Ojcze Rafale, ktora usuwa wszelka obawe į daje wewnetrzna pewnosc tej najwiekszej laski, ktora wyklucza wszelka plame grzechu. Amen.
Kiedy widze niebieskie Jerusalem otoczone murami į bramami, wowczas przezywam ponowne przebudzenie sie na tym miejscu wygnania, pograzenie sie raz jeszcze w swiadomosc pielgrzyma, ktory zawsze mozė zagubic sie, jest z pewnoscia nowym rodzajem agonii, znacznie ciezszej niz sama smierc czy jakis inny rodzaj meki. Teraz tesknie za dniem, w ktorym bede mogl usciskac cie ponownie. Niech Jėzus ma zawsze zwrocone na Ciebie swoje spojrzenie į sprawi , bys nalezal do wielkiej rzeszy, ktora widzial ukochany uczen, ktorej nikt nie mogl zliczyc.(Ap 7,9)
Wzrastac w swietej milosci nam trzeba.
Niech laska Boza zawsze podtrzymuje Twego ducha į pomaga Ci wypelniac Swieta Wole, dla zbawienia Twojego į innych dusz. Moj list nie jest nowym
Nabozenstwem do swietego ciernia…z powodu bolow nad kosciolem. Bo dusza podoba sie swemu Bogu. Nie mow mi ze Pan mi pomoze, poniewaz zlo, powtarzam to, pochodzi ode mnie samego į dobrze wiem jak wielka jest moja niegodziwosc w oczach Pana. Ale dodawaj otuchy tej ukochanej duszy į niech sie umocni w prowadzeniu dobrego boju, wiedzac, ze Pan trzyma nad nia pochylone swe berlo. Stan mojego ducha jest zawsze ten sam. W mej duszy tylko pustka štaje sie coraz glebsza, a walka coraz coraz gwaltowniejsza. Burze nastepuja po burzach, spokoj kaze na siebie czekac, kaze tylko go pragnac. Poniewaz wszystko jest postanowione przez najmadrzejszy Porzadek į Rade, staram sie najwyzszym szczytem ducha pogodzic sie z tym, wypowiedziec Fiat, chociaz nie doznaje jakiejkolwiek pociechy duchowej. Ale niech sie dzieje wola Boga. Epilog!
Przybylem tutaj z Zabrza wczoraj wieczorem į sam Bog wie, w jakim stanie. Nie bede opisywal tej kolejnej przedluzajacej sie į bardzo twardej proby, poniewaz wiem, ze Ojciec Prowincjal na biezaco informowal Cie o tym. Ale Zabrze Cie oczekuje. Przekaz mi to pocieszenie bez opoznien į zaoszczedz mi bolu, ktory jest jak ciern wbity w moje serce.
Tynczasem wybacz į nieustannie mnie blogoslaw. W pospiechu pozdrawiam Cie z niezmierzonym wylaniem ducha…
Zyj spokojnie į odpoczywaj na Bozym sercu bez jakiejkolwiek obawy, poniewaz tam jestes dobrze oslaniany przed burzami į nawet Boza Sprawiedliwosc nie mozė Cie dosiegnac.
Pan Jėzus jest zbyt dobry į pozwoli Ci w dostatecznym stopniu doswiadczyc slodyczy owocow tej dobroci.
Nabieraj otuchy į nie boj sie niczego…Zreszta lepszy jest czysciec znoszony zgodnie z wola Boza niz przyjemnosci w klasztorze, bedace niklym obrazem niebianskiego Jeruzalem. Jėzus niech bedzie Najwyzszym Krolem naszych serc, a jego krzyz niech zawsze bedzie jedynym sztandarem į jedyna nasza podpora.
Przeszlosc wydaje mi sie calkowitym zludzeniem į rzeczywiscie chcialbym rozmawiac z ludzmi tego swiata o moich sprawach, poniewaz obawiam sie, ze oszukuje innych. Nadto siebie w kwestii powolania. Laska Ducha Bozego niech zawsze ksztaktuje Twe serce…
Jėzus niech sie ciagle do ciebie usmiecha į ciagle Cie ochrania, spelniajac w stosunku do Ciebie swoja swieta Wole dla swej chwaly, a takze uswiecenia į zbudowania dusz.
Swieta milosc Boga niech zyje į panuje wiecznie w Twoim sercu. Kto wie, gdzie Swiete Dzieciatko narodzi sie dla mnie w tym roku! Nie mam innego pragnienia jak tyko to, aby umrzec lub kochac Boga, albo smierc albo milosc, poniewaz zycie bez tej milosci jest gorsze od smierci, a dla mnie byloby bardziej nie do wytrzymania niz to, w ktorym trwam obecnie. Czasami czuje sie osamotniony, a wielka pustka, ktora mnie przeraza, ciagle wzrasta w mej duszy. To biedne serce jest niespokojne į nie wiem, gdzie je umiescic. Umieszczam je w Panų Jezusie, lecz to nie jest zadowalajace. Jakiz to rodzaj nieszczescia? Och, gdybym mogl kochac Jezusa, jakze bylbym szczesliwy! Lecz nawet to pocieszenie jest mi zabrane į nie znajduje drogi, by isc do Niego…
Jestem rowniez bardzo przygnebiony duchowo, a walka jest coraz bardziej zacieta. Koncze tutaj, poniewaz sily į wzrok nnie zawodza. Co do walk duchowych, to te coraz bardziej sie wzmagaja. Geste ciemnosci spowijaja mėgo ducha į nie widze nic innego jedynie ciemnosci į zawsze ciemnosci. Nie widze niczego innego z wyjatkiem dzikich bestii grasujacych wokol mnie į grozacych, ze stane sie ich lupem. Nie slysze nic, jedynie ryk tych bestii, ktory sprawia, ze umieram w kazdej chwili z przerazenia. Niestety , moj Ojcze, kiedy ten stan sie skonczy, kiedy zostana usuniete moje watpliwosci ,moje obawy , moje niepewnosci , niebezpieczenstwo upadku, obrazenia Pana Boga?
Koncze poniewaz zmuszony jestem moja slaboscia , ale zwracam sie z goraca prosba, bys mnie nigdy nie opuscil į polecal mnie Panų Jezusowi. W mojej nicosci nigdy nie przestane pamietac o Tobie przed Panem Jezusem. Ciagle mu ponawiam ofiarowanie sie za Ciebie. Caluje ci rece į prosze o blogoslawienstwo. Twoj biedny syn brat pio, kapucyn.
Najukachanszy Bracie Alojzy
Pan Jėzus niech zawsze zyje w naszych sercach į przeobraza je calkowicie w swoja swieta milosc. Jak dobry jest Pan Bog dla Swych slug! Niech bedzie zawsze laskaw trzymac cie zamknietego w swoim Boskim Sercu, tak jak bylo w przypadku tych dni cierpienia, chociaz nie rozumiales tego wystarczajaco.
Laska Bozej Dzieciny niech zawsze ksztaltuje Twoje serce, az do niebianskiego przemienienia w Niebianskiej Milosci. Moje zyczenia wyszly z serca, ktore Cie kocha į szanuje ponad wszelka mozliwosc wyrazenia tego przed Panem. Twoj Ojciec Prowincjal…Bardzo mocha y Ojcze Rafale. W domu czulem, ze prawie umieram z przemocy, ktora musialem sobie zadac. Uwazam, iz wstapilem zywcem do grobu. Nieswiadomie postepowalem jak jedwabnik, ktory buduje dom, w ktorym przestanie mieszkac. Lecz smierc tego robaka jest godna pozazdroszczenia , poniewaz we wlasciwym czasie bedzie zyl znowu, kiedy stanie sie pieknym motylem, podczas gdy smierc mojego ducha nie jest prawdziwa smiercia, poniewaz uswiadamiam sobie zupelnie dobrze, ze w najciemniejszym grobie zaczynam spostrzegac cos, czego niestety nie chce zobaczyc , mianowicie moja niegodziwosc. Gdzie sie schronie? Co powinienem zrobic , aby zyskac przyjazn Pana Boga? Jaka jest tą przeszkoda, ktora w rezultacie prowadzi do namiotow grzesznikow, a nie do przybytkow Pana Boga? Ojcze, Uzyj zelaza į ognia w stosunku do mnie Ojcze. Aby rozbic ten grob smierci nie sa zalecane pieszczoty į pochwaly, lecz mloty i topory, nie miod, lecz ocet, aby uleczyc rany mojej duszy.
Walka przeciw wierze szaleje ciagle coraz bardziej. Delikatnosc Bozej Dzieciny pelnej milosci niech budzi w Alumnach podziw, niech ich wzrusza, niech ich porywa, niech ich wiaze w taki sposob , by nigdy wiecej nie mogli sie od niej odlaczyc. Moj duch jest wciaz pograzony w ciemnosciach ktore ciagle štaja sie coraz gestsze. Pokusy przeciw wierze bezustannie sie nasilaja. Zyje wiec zawsze w ciemnosci, staram sie przejrzec , ale bezskutecznie. Moj Boze kiedy wzejdzie – nie wymagam by slonce- ale przynajmniej swit? To co mnie podtrzymuje,to Tylko slowo przelozonego. Niech sie dzieje wola Boga. Wczoraj obejrzalem konklawe. Uslyszalem slowa nowego Papieza – wyszedlem od ojca i przyszedlem na swiat…Pan Jėzus niech dziala, by posiasc Cie w niebie, tak jak masz go w swoich rekach SakramentalniKazdego dnia. Kto przyjdzie mi z pomoca, moja dusza topi sie z bolu i milosci,z goryczy i slodkosci jednoczesnie. Co zrobie aby uniesc Nieskonczonego w moim malym sercu? Jestem “poza mna,” za soba juz mam slowa boskiego milosnika, jakkolwiek bywam swiadomy. A od ciebie Ojcze Rafale,
oczekuje naprawde dlugiego listu. Badz zdrow. Caly twoj brat Alojzy.
Przyjaźń
Stanisław Barszczak, świadomość najczystszej miłości.
Dzisiaj na mistrzostwach świata w Kazaniu mecz Polski z Kolumbia o wszystko. Polska zatem bierze udział w codziennych napiętych sprawach naszej cywilizacji. A świat kontynuuje walkę terrorystyczną uciekając się do rozmów na najwyższym szczeblu.
Na codziennym rozmyślaniu czytam zas życie Ojca Pio.
Jego stygmatyzacja pobudziła nie tylko pobożność ludową, ale także ciekawość naukowców. W tym miejscu powiedziałbym, że takie same cuda dzieją się również dzisiaj. I że możecie zobaczyć je własnymi oczyma. Święci chodzą między nami. Stygmatyzacja świata, powiedzmy tak, przede wszystkim zwróciła uwagę kompetentnych władz i stała się sprawą ich odpowiedzialności.
W imieniu papieża Franciszka wczoraj przybył do Częstochowy Arcybiskup Aleppo, przyjeżdżają tutaj również sekretarze z całego ziemskiego globu. Około połowy 1921 r. ktoś puścił pogłoskę, że Ojciec Pio będzie prawdopodobnie przeniesiony; mieszkańcy San Giovanni Rotondo zareagowali na to w sposób buntowniczy. Z drugiej strony, organy codziennej prasy, nie zawsze prawdomownej, przyczyniały się do zwiększania liczby osób, przybywających do miasta w sposób coraz bardziej nie kontrolowany. Tak działo się przed laty. Ale i wczoraj były korki samochodow na szybkiej trasie przecinajacej Czestochowe północ-południe. I chociaż ogromna większość przybywających była pobożna, zachowywała się kulturalnie i była ożywiona wiara, to jednak zdarzały się także akty fanatyzmu i nieroztropne postępowanie ciekawskich.
Każdy człowiek ma aniołów stróżów, święty Pio też. Ojciec Augustyn był jednym z dwóch kierowników duchowych Ojca Pio. A Augustyn to moje drugie ja- stąd jego kontakt z Pio jest mi bardzo bliski, chciałbym to wam z dumą powiedzieć. Przez dwanaście lat korespondencji epistolarnej a następnie przez podejmowane obowiązki w klasztorze, Ojciec Augustyn rozpoczął szczególną rozmowę z świętym Pio, pozwólcie mi tak powiedzieć kochani Ojcowie Kapucyni. Ojciec Pio pisał 21 października 1912 r.: “Ojciec lektor był zawsze moim zwyczajnym kierownikiem duchowym i nikt nie nie zna tak dogłębnie mojego wnętrza, jak on. Uciekalem się do niego bardzo czesto, odkrywając mu mu wszystkie rany mojej duszy bez zastrzeżenia i bez jakiejkolwiek obawy. To było niemożliwe do uczynienia z innymi i ja nie mogłem tego robić. Proszę Cię, abyś mnie nie pytał o powód.”
W tym miejscu pragnę przywołać święte myśli z ich pism, może komuś okażą się pomocne: Modlę się nieustannie, lecz moja modlitwa nigdy nie wzniesie się z tego marnego świata, wydaje mi się, że niebo zamieniło się w brąz, żelazna ręka ciąży na mojej głowie i odpycha mnie dalej, coraz dalej.
Rozstrzasam, wzdycham, płaczę, lamentuję, ale wszystko nadaremnie. Będę to jednak robił tak długo, aż moja biedna dusza złamana bólem i bezsilna podda się Panu. W duszy tylko pustka staje się coraz głębsza, a walka coraz gwałtowniejsza. Burze następują po budzące, spokój każe każe na siebie czekać, każe tylko go pragnąć. Ponieważ wszystko jest postanowione przez najmadrzejszy Porządek i Radę, staram się najwyższym szczytem ducha pogodzić się z tym, wypowiedzieć “Fiat”. Ale kto potrafi odkryć niezmiernie wielkie udręki mego ducha. Mam wrażenie, że umieram w każdej chwili; wydaje mi się, że chwieję się w każdym momencie… jestem poddany próbie wszystkiego. Żyję w wiecznej nocy, a ta noc nie wskazuje na to, by cofnęła gęste ciemności, aby zrobić miejsce jutrzence. Zostawiłem wszystko, aby podobać się Bogu i tysiąc razy oddałbym moje życie, aby przypieczetowac moja miłość do Niego… ale ja po prostu nie mogę znaleźć spokoju w moim nieszczęściu. Kiedy ten dzień zaświta, w którym moja chwała będzie śpiewać mojemu Bogu radosne hymny, a moje serce nie będzie dłużej rozdarte tym okrutnym wyrzutem tego, że nie może Go kochac tak bardzo, jak czuje potrzebe? Kiedy będzie koniec tych wszystkich moich obaw, tych wszystkich tęsknot? Ale niech się dzieje Jego wola! Jakżez wspaniałą rzeczą jest świadomość tego, że żyję zgodnie z rozporządzeniami Pana! Czuję, że moja osoba jest zalana nadludzkim spokojem, chociaż pozostaje w całkowitej ciemności, to oczy mego ducha pośród ciemności są ciagle utkwione w ukochanej Rzeczywistości. Niech płomienie Bożej Miłości spalają w Tobie wszystko to, co nie jest Jezusa. Z nami towarzystwo naszego Świętego i dobrego Anioła, który obarczony swoim krzyzem idzie na Górę Kalwarii. Och, jaki to piękny widok! Widzimy, że bezpośrednio za Jezusem idzie nasza Najświetsza Matka, która w całej doskonałości naśladuje Jezusa obarczona własnym krzyżem. Następnie idą apostołowie, męczennicy, doktorzy, dziewice i wyznawcy. Och, jak święte, szlachetne, majestatyczne, godne poszanowania i drogie jest to towarzystwo! Och, jakżez w nich jest szczera radosc, głęboki głęboki pokój, odważne postępowanie, życie doskonałe! Wiara je ożywia, nadzieja podtrzymuje, miłość rozpala, skromność upiększa, pokuta zdobi.
Sam Jezus, wbrew wszelkiemu brakowi naszych zaslug, włączył nas w to święte towarzystwo.
Powinniśmy boleć, tak, z powodu naszych upadkow, ale z żalem spokojnym, nieustannie ufając Bożemu Miłosierdziu. Niech Jezus będzie zawsze w Twoim sercu, niech Cię zawsze błogosławi, pociesza i uśmiecha sie do Ciebie! Chcę poddać sie Twojej woli Panie.
Powinienem modlić się z Jezusem, by dał mi wszystko, najpierw dla Swojej chwały, a następnie dla zbawienia dusz. Wręcz molestować Jezusa w tej mierze! Mój Panie i mój Boże, jakże mocna jest w mej duszy ta niewyslowiona slodycz Twojego spojrzenia i to, że Ty, Moje Dobro, raczyłes spojrzeć okiem miłości na to nędzne stworzenie. Amen.
I have to tell you the truth
to beloved artists of good will I will give this essay , the author
Stanisław Barszczak, Autumn of the hero.
– (world-famous chess player) I’m not able to fall asleep. I’ll tell you something. We are a miniature of the human race. However the world is eternal, nothing is true in this crisis of uncertainty. How dearly it cost us this shabbier independence! Look around, fewer face acquaintances. I do not have a friend anymore. A month ago, I met him, rode a bicycle. He honestly told me: I do not have a mother anymore. And you see, they found him in the bushes of the chasm with the wounds caused by the golden flowers of agave, more alive than us, dear professor. He did not survive long, he soon said goodbye to his relatives in the hospital.
– (freshly made professor)
There is no glory greater than death for his homeland, he answered him, smiling indulgently, do not be a dumb man, his homeland means to live. Patriotism is to choose life. The longest and most useful life was enough to learn to live. The most dangerous enemy is in the man himself, in a too trusting heart … When we talk about the “European river” we think about a river that at most as the Danube counts 2,790 kilometers. A European would have a hard time imagining an Amazon of 5500 kilometers. At the height of Belén del Para you can not see the other side of the river; it is wider here than the Baltic Sea. When we say “storm”, for the European it usually means lightning and thunders. In the Andes, according to the description made by the French man, there are storms lasting sometime five months. Whoever has not seen these storms can not imagine the violence with which they develop. For hours it flashes continuously and as strongly as if the blood spurts, and the air trembles from the long rumble of thunder, the echoes of which are on the sky beyond the mountains. A detailed description could frighten the largest European doubter. Our heroes
they are together fifty years old, sitting in a comfortable compartment of the international Vienna-Warsaw train. Flowery curtains and colorful bedding of couches. ‘Table’ richly covered. After ten years of being unseen, they are both overgrown, with lush brown hair, one with curly hair, with health-conscious faces, unshaven, they occupy space next to the window. John had a nice, sheeplike face. He ate as he lived: slow and very refined. Alexander was a scientist, an inch taller, but slimmer. The face of the Roman tribune. Dressed freely. They did not belong to the people from whom information should be extracted. They gushed out of them. Over the years, I thought John was a classic case of a character seeking an author whom we writers are waiting for all his life, and if I never let him find me, it was only because the ending of his story seemed unimaginable to me. The infinite distance that separates me from him seems to be bigger every moment. It’s a pity. I think it must be so. Aleksander graduated only from elementary school but universal inclinations enabled him to get an education thanks to the passionate reading of every print he had just met and taking all the benefits from the films he watched. A quarter of an hour ago, the storm was outside. They, however, enjoy temporary happiness, and their emotions give joy.
– (chess player) We are so perverse that our worst government turns out to be the worst. You see, they’re going to divide everything between priests, sportsmen and rich people, and of course the button for the poor, because they’ll always dig that day, when the shit will get the value, the poor will be born without you, you’ll see. It would not live to decipher the mysteries of this world built on the art of avarice. You have to do different things and sell them to the rich before they die for good. They are all sick and ‘outwit’. Look, from the seven continents of the Earth globe, South America has finally made the biggest career.
– (professor) I’m old, but I try not to think about it. You have to experience a lot to get to know the true nature of a man, the professor continued. You see, men, when it comes to women, are dumb. Escaping a mysterious meeting, in the evening and without an escort, is a mistake; it was not only unnecessary risk, but also, from a historical point of view, stupidity, I think. Although there has never been anything more tempting for you than the riddle of a beautiful woman, then you value your own life and the cause you are fighting for.
– (chess player) A few years ago you took second place in a big tournament in Sochi, compatriots are saying to me. Now I am beginning to believe that in the face of the cruelty of the day, my promise that I am surrounded by the hatred and stubbornness of the band of offended people will be of no avail.
– (professor) If someone does not love you as you would, it does not mean that he does not love you with all his heart and over his life. Perhaps for the world you are only human, but for some people you are the whole world.
– (chess player) I will never forget the mood of these chess games. There was gymnastics for body and mind. Imagine the human body is not made for years that a person could live through. But what would I do without the december short days that are shivering through the broken windows, how I could live without the green lighthouse, I left my fog plate, mortally sick with fever and got caught up in the technological age, and do not think that I did it from patriotism, as the encyclopedia says, or the lust for adventures, or something like that, because I did not care about the democratic principles that God would take care of in my holy kingdom; no, my beloved professor, I did all this to get to know the sea … Until finally, after so many years of barren illusions – I began to feel that a man is dead, fucking, only experiencing others that he is too late to learn that the longest and the most useful life is enough for you to learn to live; I got to know my inability to love the riddle of the line of my silent hands and in invisible numbers of cards, and I tried to reward this nefarious destiny with a burning cult of lonely addiction, I became victim of
own sect to lay down in the flames of this endless burnt offering (…) as with the passage of my countless years I discovered that lying is more convenient than doubt, more useful than love, more durable than the truth, I came to a disgraceful fiction without wondering, in which it rules without power.
– (professor pulling in the smoke of nicotine) Leaking memory from the life cistern… I am also getting old. Mom loved me with friendship, I think now. Because the parents love the children not because they are children, but because of the friendship that accompanies their upbringing. Imagine wisdom comes when it’s useless anymore. You see, I am constantly carrying the burden of the greatest misfortune that can come upon a human being (…) I stopped believing! Unbelief can survive more than faith, because it feeds on the senses.
– (chess) Good Christians are more than we think. It is not important, then, whether you believe, but whether God still believes in you. No madman is crazy if we accept his reasons. You never lose faith completely, there are always doubts. You imagine love is a feeling against nature, it condemns two strangers to unhappiness and unhealthy addiction, the more volatile, the more intense. I have begotten for you that I owe you my life that I would give my life for you, so I die because of you.
– (professor) As you remember the holiday, our ferry got stuck in the ground. I visited the captain, also officers on the first floor. I lived terrified that I was alive. And it was good for me because I knew I was dying. Anyway, ‘punishment’ was written to me before I came into the world, and it was hidden, held back, hampered. There is a moment when you do not feel pain anymore. Sensitivity disappears, and reason is dulled until the sense of time and place is lost. Some people tell me that this whole story is my invention. I ask them then: So what have I been doing at sea for nine days?
– (chess player) You see, sometime
locusts have been taught impatience and disbelief both in the past and in the future. She was taught to believe only in the present moment and in satisfying her insatiable appetites. Everyone is secured in some way, professor.
If we take a risk, we know what we are exposed to. When it fails, it is because we have not foreseen something that was beyond our capabilities. Our deeds are directed by a higher power, against which nothing would rebel.
– (professor) The crisis in Poland caused a wave of violent movement in Europe. I had a great opportunity to join the galaxy of prominent and well-known intellectuals and artists who signed up for the show in honor of the heroic Polish nation organized in the Paris Opera under the patronage of the French Ministry of Culture. There is no longer any solidarity there. Another century is to begin. And yet our time lasts and I am convinced that the most you will feel the lack of a person when you are sitting next to her (when she is still present) and you will know that she will never be yours. Do not run too fast through life because the best things happen to us when we least expect them. I do not love you for who you are, but for how you are when I’m with you.
– (chess player) What are they doing on this train? (…) A real house of madmen. Sportsman said about the noise that could be heard from the corridor.
– (professor) So sit back and relax, think … use the little gray cells of your brain … and soon you will know everything. Fortuna favors me in my work. I have enough money to satisfy not only my needs, but even my whims. Therefore, now, I accept only those matters that interest me. The young people of my generation, having ravenously vomited life, have forgotten the living stone of the hopes of the future, until reality has convinced them that the future is not what they dreamed of, and then they discovered nostalgia. See you, John. Tell them that the train of the Vienna-Warsaw route has passed me, this poor antique scrap, which even time is not able to kill. That’s how I got the fame, those like that thick dame, who does not sleep with us, but when you wake up, no one else, and she always which does not sleep with us, but when you wake up, no one else, and she always stands by the bed and looks at us closely.
– (chess switching off saving light)
My goal from the first second of life was God and his rights. Since the basic law of the whole bourgeois order is the obedience of power (government without God is, at best, a well-organized band of thieves); how much more should be served to God, the Lord of his creation, without hesitation in all his commandments. Everything that happens against faith or conscience is sin. And there are different sins. Sins against the sixth commandment are by no means the worst, but the most sticky. There is repentance for sin. The fire of a cleansing place is more painful than the agony of martyrs. First things first. In peace! Again alone! Lonely as always. Youth passes away in this long loneliness. My heart is heavy and confused in my mind, I am sitting in a golden cage. You see, a German soldier stands on the banks of the Volga, guarding his homeland. He looks alone and far into the dark night, the moon is not shining, not one star. The immobile steppe is silent, and he draws the tear of his eyes: And he feels him eating and biting in his heart, a man is abandoned. He complains and asks: – (Lord) Did you forget about me there high? My heart also wants love. You have many angels in heaven! Send me one … Darkness is only a creature if it comes from nowhere. But if it has a beginning in God, it is part of its image. God will not forget anything that has spilled out of itself to think of something else. God, turn away from you, fall. Turning to you means getting up. Staying with you means having safe help. God should be afraid in such a way that we would escape him to him. Let me say: I am constantly learning that every time people try to live according to the Gospel as Jesus taught us, everything begins to change … all aggression, all fear and sadness give way to peace and joy. Dear God, turn away from you, fall. Turning to you means getting up. Staying with you means having safe help. God should be afraid in such a way that we would escape him to him. Let me say: I am constantly learning that every time people try to live according to the gospel as Jesus taught us, everything begins to change … all aggression, all fear and sadness give way to peace and joy. Dear Professor! I intended to change ‘civilizational slavery’, transform it into ‘eternal’ slavery! This is to be a happy path to heaven for us.
This is my contemporary patriotism, summa contra Gentiles. I meet mostly women. I would like all of them to be a image of Mary and in the likeness of God, always happy and joyful … generous Alexander! My alogistic, no one seems to be traveling to the modern world, I would like to describe them as best as I can. How much unnecessary hardships. Although there are oases of last happiness, more humanly judging the waste of the layers of human nobility.
People can not express themselves in their native language, using English, even in Hungary – what times. O tempora, o mores. I have recently been on a farm in Crete, on a campsite in the mountains, 21 kilometers from Heraklion. Here, I feel great, if I was in the middle of a Napoleonic battle or watched the ‘Racławice panorama’, a beautiful image of the Polish insurrection. Nature gives me a picture that is the least similar to the battle of Austerlitz near Brno, which ran under the dictation of the Janusian face of Napoleon. This time, my stay here finalized based on the financial record online (see http://www.airbnb), is not a game of sun in the sky, I ponder. Everything took place so quickly and effectively. I like traveling, especially – visiting the cathedrals. Christian faith is like a magnificent cathedral with magnificent colorful windows. Whoever stands outside can not see it. But for everyone who enters it, every ray of light becomes indescribable. You who do not see God, you should come to see Him through love of your neighbor. If you do not love your brother whom you mean, you can not love God you do not see. Christmas is always there; it is not only the feast of the donor, but also those who have nothing to give or anyone to give something to. A bit of the road is behind you, another piece is still in front of you. If you stay, it is only to strengthen yourself, but not to give up. Only then will I no longer love the dark when I look at the sun. There are no good deeds except those made by faith and love. There are two ways to do good: giving and forgiving.
This is a great beginning in knowing God, if before we find out who he is, we begin to realize who he is not. Thus, after a difficult beginning (my journey is to begin into the heat, strangers around are watching me), I found myself back in my mother’s home in Ząbkowice village, where I experienced my proud and upstairs childhood, I did some cleaning in the attic. In fact, thanks to the mass media, I was inside the civilizational volcano of everyday events, including the football world championships Russia of today. And around the fabulous landscape … As I said, the path of my life does not always wind up. It happens that it returns to the youth, at the same time ‘keys’, mostly lowland streets of gray towns. However, I still meet myself on the way of today, although usually it is only in the evening of the active day. After moments of ecstasy in a beautiful conversation, I am forced to reach for my mother’s phone. In answer, I listen to the sentence and I adopt it more carefully, namely: in Barcelona, be careful that they do not rob you … and I am like a talker in the company of a fair girls, over time succumb I to a bored silence and no heroic silence.
– (animated professor)
I also gathered experiences. Because I have to ask: Is there a Satan? It seems to be like a ‘beaten force’ in the world. Though not only. And so someone expressed themselves in this way:
The pope puts himself in the place of Christ. That’s probably good answer. In Islam, the devil controls, although it does not affect the world. So as if we are caught up in something … I like arguments, someone said: Is not it time to opt for the Church’s evolutionism? Time to show the image of the most readable human now. Hence why not allow the image of the resurrection as a clear image of the Christ century. We say: ‘Corragio’ – let us become courageous in allowing all legible images from our age, I think. For a world that is so modernized to become an open village, if not everyone, then each one separately. It’s not about individuality, it’s about never-ending human brotherhood. Today, the development of embryology, children are born outside the womb of the mother. At the same time, the practice of ‘abuse’, or the practice of abuse of human feelings and emotions, continues. It may well be that we go beyond objective reality. But let us notice, we take a lot of initiatives, it is
a lot of work – but not very obvious
patterns! As it used to be such a model of the era, Moses, then Jesus, and now seems to have such an obvious record, Richard Dawkins. I would ask a question here: Are the evident patterns of the era a devil? Do obviousness, such patterns, do not weaken religion? For I am still learning at a crossroads. Although we have perfect living conditions, supernatural experiences are constantly exposed to us. Fashion for exorcisms. We remember that Jesus also cast out demons. Today we do not know each other in the blockhouses. In the same cage, the neighbors and the family live for a kiss. But also Judas believed that Jesus would not die on the cross, that he would come down from the cross. Si (see, Judas by Amos Oz). We say, ‘God is victorious,’ who is characterized by constancy and omnipotence. And what is religion? Someone asked the question: Licheń, business or religion? Religion – it is ‘doing God’ still (German: Schuld, guilt). In turn what is the truth. This latter is – when you live with love (set to free).
– (chess while eating pork chop) We have now put many paths to God. Multitudes in India do not mean faith in different gods. But it is faith in many ways to unite with God. And God is inexhaustible, never infinite in giving. Though ‘no God in God’ yet. And creation comes only from infinite power. “We have not yet revealed what we are going to be,” we read in the Bible. Love fate, because this is the way of God through your soul. Let us notice the current spiritual progress of humanity present. On one hand, huge technology, new technologies still, and on the other, the drifting of the ship with people on the ground. There is no shortage of daredevils of the era, at the same time I personally settle for only the highest cliff shore (which we have ‘for the Pier’ in Międzyzdroje) – I once said about my style of writing essays on the sermon – and I have never dared to sail to the center of the ocean in order to express the last human being he is “pushing” and expressing the fullness of humanity.
I do not have Conrad’s talents, this one’s by Melville or Böll. I could not probably write a ‘maritime’ or other film scenario. Agnieszka Holland is an ‘unattainable role model’ of a director’s work in film. And the world is like the sea that breaks and foams. If you love God, then you will walk on the waves and flood under your feet. Certainly huge and not gained
the foundations of humanity are still ahead of us, I think, and not only in writing. This is ultimately the only human knowledge about God: to know that we do not know God. The revelation of God shows us more what He is not than what He is as I said- that He does not exist, rather than that He exists. However, the story of my life tells the world about a loving God who leads everything better and better, for good. And also about the fact that there is no recipe for a happy, functioning marriage. It’s just love that is first, that’s what my few parishioners have told me. Love is the pleasure of good; good is the only reason for love. To love means to do good to someone.
O Lord, take this heart of stone and give me a heart of flesh and blood; a heart that loves and worships you, the heart rejoices in you, imitating you and satisfying you, that I may always want Christ. Man fell, but God raised him high. Man is unhappy, but God has descended with compassion. Man fell because of pride, for God came in grace. The greatest benefit you can give a person is that you lead her from error to truth. The highest perfection of human life is that the human dimension of meaning unites man with God. The order of the planets of the universe results from the order of the entire universe directed to God. When it comes to man, every creature that strives for its own perfection, strives to be similar to God. Because everyone loves God more than himself.
There is a threefold need to heal a man: to know what he believes, to know what he wants and to know what he has to do, he has been given to us by Thomas Aquinas.
So, pray as if everything depended on God. And act as if everything depended on you.
God has given us Heaven – to see it all the time! There we will celebrate and look, see and love, love and praise. In the end it will be so endless. Everything that should happen in the future has already become God.
So all God’s commandments are fulfilled when what is not fulfilled is forgiven. The desire for happiness and immortality has fallen into our essence. Imagine:
Understanding is the reward of faith. Therefore, do not try to understand, to believe, but to believe, to understand. The reward for our faith will be that we will look at what we believe,
Aurelius Augustinus, Augustine of Hippo said. Man is not judged by what he knows, but by what he loves. Cling to God, it’s my power. Resurrection is our faith, connecting our hope, remembering our love. Only the blessed man who created himself in God makes humanity happy. God always forgives you. The one who created you knows what he wants to do with you. But he who created you without your help does not give you justification without your help. Death, which people fear, is the separation of the soul from the body. But death, which people are not afraid of, is a separation from God. Man is the longing of God. People complain that times are bad. Stop complaining. Improve yourself. Because times are not bad, but our actions. The soul has the color of your thoughts. The soul feeds on what it rejoices. God loves each of us, as if there was no one but us who could give him his love. And therefore, if there is an opportunity to talk to a modern man even at the end of the world, and there are enough priests in his homeland, I will go with him to an adventure wherever it is possible. Man can not buy himself alone. Salvation is the work of God. It is completely finished. A single person must accept this. This is the deepest sense of all hospitality that one man gives the other a rest in a long journey to an eternal home. In the end, like a long and wide world, what the earth was eternally, if not a place inhabited by people whose hearts are full of longing for impossible dreams, dreams which, in defiance of laws of logic, the principles of probability and even the passage of time, become eternal and durable like marble.
– (professor) As I understood, we can open our hearts to God, but not without God’s help.
God does not require that we become weak, but that we always start from good will. I found something, here you can to write: Whoever does not fight, has already lost. But none of mortals is so great that they can not be included in prayer. Love is the desire to give something that you will not get. People complain that times are bad. Stop complaining. Improve yourself. Because times are not bad, but our actions and we are time. I always receive favors from your hand. This is my truth and my joy. Your eyes are still watching me, and I live from your eyes, you, my Creator and my salvation. Teach me, in the silence of your presence, to understand the mystery I am. And that I am through you and in front of you and for you.
– (chess player) When Jesus came to this world, peace was declared. When he left this world, he gave us a peace… I am too small to describe the life and deeds of the great saints skillfully enough. God, every morning and evening your cares are a blessing and multiplied. And misfortune denied by your own works and deeds.
– (professor) And do you know, Bohdan Khmelnytsky is a hero of Ukraine. He was close to the Polish King Jan Kazimierz, and gave him his life. At the meeting with the Polish nobility, he danced on the table. And when the best royal wine was served to him, the nobleman knocked him away and a wine-cup threw from his hand … It was a sign of his separation to King Kazimierz and Poland.
Because the king sent money to Khan, Khmelnytsky announced that he would fight against Poland and “go” to Lviv and Przemyśl… Jesus promised his disciples three things that he would experience total fearlessness, absurd happiness and constant suffering. The Bible commands us to love our neighbors and to love enemies; probably because they are usually the same people. Man is ready to die for any idea, provided the idea is not clear to him. But I can not deny: God seems to me the greatest adventure in the history of the world. (If there is) His smallest reality is greater than our wildest illusions.
– (chess player) You see, when people stop believing in God, they do not believe in anything but everything. This is the chance of the prophets – and they come in crowds. How many times do we mean that the difficulty of contact lies with others, then the Lord reveals this with a gentle hand that the difficulties are within us. Oh, let me wake up, wake up, wake up, you hard world, before the terrible shock will attack you quickly and suddenly. Everything was lost, but God stands without hesitation; his thoughts, his word and his will have an eternal reason. Too poor and too rich are not good, both, like our souls, fall into the realm of sin. And you must not be afraid of your sins. No, Jesus wants to cover them with his love and grace. God is in your regiment, and everything goes well! God, your spirit sustains our faith when the whole world stands against it with a storm and many other weapons. You must trust the Lord if you want everything to go well; You must look at his work if your work is to last. With regret, sadness and self-proclaimed pain, God will not take anything, you have to ask for it. Whoever gave you life will also provide for maintenance. He has a hand full of all the gifts from which they feast, and the sea and the earth. You are the life of my life; now I can probably make an appointment with you. You fill your life with eternal life and bring us into the heavenly home when the earth escapes us. In the end, you take our guilt and throw it into the sea. You, Lord, have a whole wide world in your hands, you can turn human hearts as you like. But I hope that you will not fail me, my Savior, that I would like to carry for me, in me and with me. He gives us a happy heart, refreshing the mind, throwing in all fear, worry and pain in the depths of the sea.
He is your beloved, your heir and part, your glory and the light of joy, your umbrella and shield, your help and salvation, seek advice and do not leave you. He is in the middle and soon he will hear this poor request. He takes what we have done on earth and becomes our Lamb for us. We are not going to sleep anymore, you can see the lights of Warsaw. That’s a good sign for us. We met the station building in Katowice, certainly the platform will connect us forever. “John, some of my former supporters will become the presidents after me: usurp the right to the honors we did not deserve, associated with an office that we can not do. Some chase only for power … – Happy journey, beloved professor. (Fin)
Muszę to wam powiedzieć!
Na dowód szlachetności ludzkości
artystom dobrej woli i tym, którzy nie mają nikogo, autor
Stanisław Barszczak, Jesień bohatera.
-(światowej sławy szachista) Nie jestem w stanie zasnąć. Coś ci powiem. Jesteśmy miniaturą rodzaju ludzkiego. Jakkolwiek Świat jest wieczny nic nie jest prawdą w tym kryzysie niepewności. Jakże drogo nas kosztowała ta zasrana niepodległość! Spójrz dokoła, mniej znajomych twarzy. Już nie mam kolegi. Przed miesiącem spotkałem go, jechał na rowerze. On szczerze mówił mi: już nie mam mamy. I widzisz, znaleźli go w zaroślach przepaści z ranami spowodowanymi przez złote kwiaty agawy, bardziej żywego niż my, kochany profesorze. Nie przeżył długo, wkrótce pożegnał bliskich w szpitalu.
– (świeżo upieczony profesor)
Nie ma chwały większej niż śmierć za ojczyznę, odpowiedział mu, uśmiechając się pobłażliwie, nie bądź głupim kutasem chłopie, ojczyzna znaczy żyć. Patriotyzm to wybrać życie. Najdłuższego i najużyteczniejszego życia starcza li tylko na to, aby nauczyć się żyć. Najbardziej niebezpieczny wróg siedzi w samym człowieku, w zbyt ufnym sercu…
Kiedy mówimy o „rzece” europejskiej myślimy o rzece, która co najwyżej jak Dunaj liczy 2790 kilometrów. Europejczyk miałby trudności z wyobrażeniem sobie Amazonki długości 5500 kilometrów. Na wysokości Belén del Para nie widać drugiego brzegu rzeki; jest ona w tym miejscu szersza niż Bałtyk. Kiedy my mówimy „burza”, dla Europejczyka oznacza to zwykle błyskawice i grzmoty. W Andach, według opisu poczynionego dla Francuzów zdarzają się burze trwające niekiedy i pięć miesięcy. Kto nie widział owych burz, nie zdoła sobie wyobrazić gwałtowności, z jaką się one rozwijają. Całymi godzinami błyska się bez przerwy i tak silnie, jakby krew tryskała, a powietrze drży od przeciągłego pomruku grzmotów, których echo niesie się po niebotycznych górach. Opis szczegółowy mógłby przerazić największego europejskiego niedowiarka. Nasi bohaterowie mają razem pięćdziesiąt lat, siedzą w wygodnym przedziale międzynarodowego pociągu relacji Wiedeń – Warszawa. Kwieciste firanki i kolorowa pościel kuszetek. ‘Stół’ bogato nakryty. Po dziesięciu latach niewidzenia się obaj są zarośnięci, z bujnymi brązowymi włosami, jeden z kędzierzawymi włosami, z nabrzmiałymi od zdrowia twarzami, nieogoleni, zajmują miejsca obok okna. Janek miał pociągła, sympatyczną twarz owcy. Jadł tak, jak żył: niespiesznie i bardzo wytwornie. Aleksander był naukowcem, cal wyższy, ale szczuplejszy. Oblicze rzymskiego trybuna. Ubrani swobodnie. Nie należeli do ludzi, z których trzeba wyciągać informacje. One wprost z nich tryskały. Przez lata uważałem Janka za klasyczny przypadek postaci szukającej autora, na jaką my, pisarze, czekamy całe życie, i jeśli nigdy nie dałem mu się odnaleźć, to wyłącznie dlatego, że zakończenie jego historii wydawało mi się niewyobrażalne. Bezkresna dal, dzieląca mnie od niego, z każdą chwilą wydaje się być większa. A szkoda. Chyba tak musi być. Aleksander ukończył tylko szkołę podstawową ale uniwersalne skłonności umożliwiły mu zdobycie wykształcenia dzięki namiętnemu czytaniu każdego druku, jaki mu się tylko napatoczył i podejmowaniu wszelkich korzyści z oglądanych filmów. Przed kwadransem burza przewalała się na zewnątrz. Oni jednak cieszą się chwilowym szczęściem, a ich emocjom udziela się radość.
-(szachista) Jesteśmy tak przewrotni, że naszym najlepszym rządem okazuje się ten najgorszy. Widzisz, znowu rozdzielą wszystko pomiędzy księży, sportowców i bogaczy, i oczywiście guzik dla biedaków, bo tym będą zawsze tak dokopywać, że w dniu, kiedy gówno nabierze wartości, biedacy urodzą się bez dupy, sam zobaczysz. Nie starczyłoby życia, żeby rozszyfrować zagadki tego świata zbudowanego na sztuce skąpstwa. Trzeba robić różne rzeczy i sprzedawać je bogaczom, zanim umrą na dobre. Oni wszyscy są chorzy i ‘wykitują.’ Spójrz, z siedmiu kontynentów ziemskiego globu największą karierę zrobiła w końcu Ameryka Południowa.
– (profesor) Jestem stary, ale staram się o tym nie myśleć. Trzeba dużo przeżyć, aby poznać prawdziwą naturę mężczyzny, kontynuował profesor. Widzisz, mężczyźni, jeśli chodzi o kobiety, są tępi. Wymknięcie się na tajemnicze spotkanie, wieczorem i bez eskorty, to błąd; było nie tylko niepotrzebnym ryzykiem, lecz także, z historycznego punktu widzenia, głupotą, uważam. Jakkolwiek nigdy nie było dla ciebie nic bardziej kuszącego niż zagadka pięknej kobiety, to przecież cenisz własne życie i sprawę, o którą walczysz.
-(szachista) Przed kilku laty zająłem drugie miejsce w dużym turnieju w Soczi. Rodacy mi wypominają to. Teraz zaczynam wierzyć, że wobec okrucieństwa całego miasteczka na nic się zda moja obietnica, że jestem osaczony, oblężony przez nienawiść i upór bandy urażonych.
-(profesor) Jeżeli ktoś nie kocha cię tak jakbyś tego chciał, nie oznacza to, że nie kocha cię on z całego serca i ponad życie. Być może dla świata jesteś tylko człowiekiem, ale dla niektórych ludzi jesteś całym światem.
-(szachista) Nigdy nie zapomnę nastroju tych partii szachów. Była gimnastyka dla ciala i umysłu. Wyobraź sobie, ciało ludzkie nie jest stworzone na miarę lat, które człowiek mógłby przeżyć. Ale co robiłbym bez grudniowych krótkich dni, które jazgocząc wpadają przez rozbite szyby, jak mógłbym żyć bez zielonych błyskawic latarni morskiej, ja, który opuściłem mój płaskowyż mgieł, śmiertelnie chory na febrę i wplątałem się w rozgardiasz technologicznej epoki, i nie myśl sobie, że zrobiłem to z patriotyzmu, jak mówi encyklopedia, czy żądzy przygód, czy coś w tym rodzaju, bo gówno mnie obchodziły demokratyczne zasady, które niech Bóg ma w opiece w swym świętym królestwie; nie, mój kochany profesorze, zrobiłem to wszystko po to, by poznać morze… Aż w końcu po tylu, tylu latach jałowych złudzeń- zacząłem przeczuwać, że człowiek nie żyje, kurwa, tylko przeżywa innych, że zbyt późno uczy się, iż najdłuższego i najużyteczniejszego życia starcza ci tylko na to, by nauczyć się żyć; poznałem swoją niezdolność do miłości w zagadce linii swych niemych dłoni i w niewidzialnych cyfrach kart, i usiłowałem wynagrodzić sobie to nikczemne przeznaczenie spalającym kultem samotnego nałogu władzy, stałem się ofiarą własnej sekty, by złożyć siebie w płomieniach tego niekończącego się całopalenia (…) w miarę jak z upływem swych niezliczonych lat odkrywałem, że kłamstwo jest wygodniejsze niż wątpliwość, bardziej użyteczne niż miłość, trwalsze niż prawda, niczemu się nie dziwiąc doszedłem do hańbiącej fikcji, w której rządzi się bez władzy.
-(profesor wciągając dym nikotyny) Wycieka pamięć z cysterny życia. I ja nabieram lat. Mama kochała mnie z przyjaźni, myślę teraz. Bo dzieci kocha się nie dlatego, że są dziećmi, ale z przyjaźni, która towarzyszy ich wychowaniu. Wyobraź sobie, mądrość przychodzi wtedy, kiedy nie jest już nam do niczego przydatna.Widzisz, nieustannie dźwigam brzemię największego nieszczęścia, jakie może spaść na ludzką istotę (…) Przestałem wierzyć. Niewiara przetrwać może więcej niż wiara, bo żywi się zmysłami.
-(szachista) Dobrych chrześcijan jest więcej niż sądzimy. Istotne jest więc nie to, czy ty wierzysz, lecz czy Bóg nadal wierzy w ciebie. Żaden wariat nie jest wariatem, jeśli przyjmiemy jego racje. Nigdy nie traci się wiary całkowicie, zawsze pozostają wątpliwości. Miłość jest uczuciem wbrew naturze, skazuje dwoje obcych sobie ludzi na nieszczęście i niezdrowe uzależnienie, tym ulotniejsze, im bardziej intensywne. Żem dla ciebie się zrodził, że tobie życie zawdzięczam, że życie bym oddał za ciebie, więc i przez ciebie umieram.
-(profesor) Jak pamiętasz nasz prom ugrzązł na mieliźnie. Odwiedziłem kapitana, również oficerów na piętrze. Żyłem przerażony tym, że żyję. I było mi dobrze, bo wiedziałem, że umieram. Zresztą kara była mi pisana, zanim jeszcze przyszedłem na świat, i tkwiła w ukryciu, powstrzymywana, hamowana. Jest taka chwila, kiedy nie czuje się już bólu. Wrażliwość znika, a rozsądek tępieje, aż zatraci się poczucie czasu i miejsca. Niektórzy mówią mi, że ta cała historia jest moim wymysłem. Pytam ich wtedy: więc co robiłem przez te dziewięć dni na morzu?
-(szachista) Widzisz, kiedyś
szarańczę nauczono niecierpliwości i niewiary zarówno w przeszłość, jak i w przyszłość. Nauczono ją wierzyć jedynie w chwilę bieżącą i w zaspokajanie w niej swych nienasyconych apetytów. Każdy w jakiś sposób się zabezpiecza, profesorze. Jeśli podejmujemy ryzyko, wiemy, na co się narażamy. Kiedy nie udaje się, to dlatego, że czegoś nie przewidzieliśmy, że coś leżało poza naszymi możliwościami. Naszymi czynami kieruje siła wyższa, wobec której na nic zdałby się bunt.
-(profesor) Kryzys w Polsce wywołał w Europie falę gwałtownego poruszenia. Trafiła mi się świetna okazja, aby własnym podpisem dołączyć do plejady wybitnych i znanych intelektualistów i artystów, którzy podpisali się pod zaproszeniem na spektakl ku czci bohaterskiego narodu polskiego zorganizowany w Operze Paryskiej pod patronatem francuskiego Ministerstwa Kultury. Nie ma już tamtej solidarności. Inna epoka. A przecież czas nasz trwa i jestem przekonany, że najbardziej odczujesz brak jakiejś osoby, kiedy będziesz siedział obok niej (kiedy jest ona jeszcze obecną) i będziesz wiedział, że ona nigdy nie będzie twoja. Nie biegnij za szybko przez życie bo najlepsze rzeczy zdarzają się nam wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy. Nie kocham cię za to kim jesteś, ale za to jak jesteś kiedy przebywam z tobą.
-(szachista) Co się wyprawia w tym pociągu? (…) Istny dom wariatów. Sportsman zawyrokował o hałasie, który można było usłyszeć z korytarza.
-(profesor) Usiądź więc wygodnie i pomyśl… wykorzystaj małe, szare komórki swojego mózgu… a niebawem będziesz wiedział wszystko. Fortuna sprzyja mi w mojej pracy. Mam wystarczająco dużo pieniędzy, by zaspokoić nie tylko swoje potrzeby, ale nawet kaprysy. Wobec tego, obecnie, przyjmuję już tylko te sprawy, które mnie interesują. Młodzi z mojego pokolenia, rzuciwszy się żarłocznie na życie, zapomnieli w żywy kamień o nadziejach wiązanych z przyszłością, póki rzeczywistość nie przekonała ich, że przyszłość nie jest taka, jaka im się marzyła, i wtedy odkryli nostalgię. Do zobaczenia Janku. Powiedz, że przejechał mnie pociąg trasy Wiedeńsko-Warszawskiej, ten biedny, zabytkowy złom, który nawet czasu nie jest w stanie zabić. Tak zdobyłem sławę, te taka
grubą dame, która co prawda z nami nie sypia, ale kiedy człowiek się budzi, nie kto inny, a właśnie ona zawsze stoi przy łóżku i bacznie się nam przygląda.
-(szachista oszczędzając światło)
Celem moim od pierwszej sekundy życia był Bóg i jego prawa. Skoro podstawowym prawem całego porządku burżuazyjnego jest posłuszeństwo władzy (Rząd bez Boga jest w najlepszym razie dobrze zorganizowaną bandą złodziei); o ile więcej należałoby służyć Bogu, Panu swego stworzenia, bez wahania we wszystkich Jego przykazaniach. Wszystko, co dzieje się przeciwko wierze lub sumieniu, jest grzechem. A są różne grzechy. Grzechy przeciwko szóstemu przykazaniu w żadnym wypadku nie są najgorsze, ale najbardziej klejące. Jest pokuta za grzech. Ogień oczyszczającego miejsca jest bardziej bolesny niż agonia męczenników. Ale po kolei. W spokoju! Znowu sam! Samotny jak zawsze. Młodość przemija w tej długiej samotności na uwięzi.
Moje serce jest ciężkie i mętne w moim umyśle, siedzę w złotej klatce. Nad brzegiem Wołgi stoi żołnierz niemiecki, ojczyzny strzeże. Samotnie i daleko patrzy w ciemną noc, nie świeci księżyc, ani jedna gwiazda. Nieruchomy step jest cichy, a łza przyciąga jego wzrok: I on czuje, jak go ‘zżera i gryzie w sercu,’ człowiek oto zostaje porzucony. Skarży się on i pyta: – (Panie) Zapomniałeś o mnie tam wysoko? Moje serce również pragnie miłości. Masz z sobą wiele aniołów w niebie! Ześlij mi choć jednego…Ciemność jest jedynie stworzeniem, jeśli pochodzi znikąd. Ale jeśli ma swój początek w Bogu, jest częścią jego wizerunku. Bóg nie zapomni niczego, co z siebie się wylało, aby inaczej coś pomyśleć. Boże, odwrócić się od ciebie, to upaść. Zwrócenie się do ciebie oznacza wstać właśnie. Pozostanie w Tobie oznacza posiadanie bezpiecznej pomocy. Boga należy się lękać w taki sposób, żebyśmy uciekli przed nim do niego. Pozwól mi zatem powiedzieć: nieustannie dowiaduję się, że za każdym razem, gdy ludzie starają się żyć zgodnie z ewangelią tak, jak uczy nas Jezus, wszystko zaczyna się zmieniać … wszelka agresja, wszelki strach i smutek ustępują miejsca pokojowi i radości. Kochany profesorze!
Zamierzyłem ‘cywilizacyjną niewolę’ zamienić, przeobrazić w niewolę ‘wieczną’! To ma być dla nas szczęśliwa ścieżka do nieba.
To mój patriotyzm współczesny, summa contra Gentiles. Spotykam przeważnie kobiety. Chciałbym żeby wszystkie były obrazem Marii i na podobieństwo Boga, zawsze szczęśliwe i radosne… Aleksandrze! Moje alogiczne, nikomu zdaje się nie służące podróże do współczesnego świata, chciałbym opisać je najlepiej jak tylko potrafię. Ileż zbędnych trudów. Choć wydarzają się oazy ostatniego szczęścia, więcej po ludzku sądząc marnotrawstwa pokładów ludzkiej szlachetności.
Ludzie nie mogą wyrazić siebie w ojczystym języku, używając języka angielskiego, choćby na Węgrzech – jakie czasy. O tempora, o mores. Ostatnio przebywam na farmie na Krecie, na kempingu w górach 21 kilometrów od Heraklionu. Tutaj czuję się wspaniale, jakbym znalazł się pośrodku napoleońskiej bitwy albo oglądał ‘panoramę racławicką’. Natura podsuwa mi obraz, który w najmniejszym stopniu podobny jest do bitwy pod Austerlitz w okolicach Brna, a która przebiegała pod dyktando janusowego oblicza Napoleona. Tym razem mój pobyt tutaj sfinalizowany w oparciu o zapis finansowy przez internet (see http://www.airbnb), nie jest grą słońca na niebie. Wszystko odbyło się tak szybko i skutecznie. Lubię podróże, a szczególnie- zwiedzać katedry. Wiara chrześcijańska jest jak wspaniała katedra ze wspaniałymi kolorowymi oknami. Kto stoi na zewnątrz, nie widzi tego. Ale dla każdego, kto doń wchodzi, każdy promień światła staje się nie do opisania. Wy, którzy nie widzicie Boga, powinniście przyjść zobaczyć Go przez miłość bliźniego. Jeśli nie kochasz swojego brata, którego masz na myśli, nie możesz kochać Boga, którego nie widzisz. Boże Narodzenie zawsze jest; to nie tylko święto dawcy, ale także tych, którzy nie mają nic do dania, ani nikogo, komu mogliby coś dać. Kawałek drogi leży za tobą, kolejny kawałek jest wciąż przed tobą. Jeśli zostajesz, to tylko po to, aby się wzmocnić, ale nie po to, żeby się poddać. Tylko wtedy nie będę już miłował ciemności, gdy spojrzę na słońce. Nie ma dobrych uczynków, z wyjątkiem tych czynionych przez wiarę i miłość. Są dwa sposoby czynienia dobra: dawania i przebaczania. Jest to już wspaniały początek w poznaniu Boga, jeśli zanim się dowiemy, kim on jest, zaczynamy zdawać sobie sprawę z tego, kim on nie jest. Tak więc po trudnym początku (wędrówka w upał, obcy ludzie oglądają mnie), znalazłem się jakby z powrotem w domu matki w Ząbkowicach, gdzie przeżywałem dzieciństwo moje dumne i górne, robiłem na poddaszu jakieś porządki. W rzeczywistości dzięki mass mediom znajdowałem się wewnątrz cywilizacyjnego wulkanu codziennych wydarzeń, z piłkarskimi mistrzostwami świata włącznie. A dokoła bajeczny krajobraz… Jak powiedziałem ścieżka mojego życia nie zawsze wije się w górę. Zdarza się że wraca do młodości, zarazem ‘kluczy’ przeważnie nizinnymi uliczkami szarych miasteczek. To jednak jeszcze spotykam siebie w drodze wciąż, choć najczęściej dopiero to jest pod wieczór aktywnego dnia. Po chwilach ekstazy w pięknej rozmowie zmuszony bywam sięgnąć po telefon do matki. W odpowiedzi przysłuchuję się zdaniu
i uważniej je przyjmuję, mianowicie to: w Barcelonie uważajcie, żeby was nie okradli..i jestem niczym gaduła w towarzystwie płci pięknej, który z czasem ulega nudzie ciszy i nie bohaterskiego zamilknięcia.
-(profesor ożywiony) I ja
nazbierałem doświadczeń. Dlatego
muszę zapytać: Czy istnieje szatan? Zdaje się że tak, jako ‘bita siła’ w świecie. Choć nie tylko. I tak ktoś się wyraził w ten sposób: Papież stawia się w miejsce Chrystusa. To chyba nieźle odpowiem. W Islamie diabeł kontroluje, choć nie wpływa na świat. Zatem jakby jesteśmy w coś wciągnięcio… Lubię argumenty, ktoś powiedział: Czy nie czas na opowiedzenie się za ewolucjonizmem przez Kościół ostatecznie. Tak, aby pokazać obraz człowieka najbardziej czytelny teraz. Stąd dlaczego nie dopuścić obrazu ‘zmartwychwstania’ jako czytelnego obrazu Chrystusowej epoki. Mówimy: ‘Corragio’ – abyśmy stali się odważni w dopuszczaniu wszystkich czytelnych obrazów z naszej epoki, jak myślę. Aby świat, który jest tak zmodernizowany, stał się otwartą wioską, jeśli już nie wszystkich, to każdego z osobna. Nie chodzi o indywidualizm, ale o nigdy nie kończące się ludzkie braterstwo. Dzisiaj rozwój embriologii, rodzą się dzieci poza łonem matki. Zarazem praktyka ‘abuse’, czyli praktyka nadużywania ludzkich uczuć i emocji trwa. Może i dobrze, że wychodzimy poza obiektywną realność. Ale zauważmy, podejmujemy sporo inicjatyw, jest
wiele roboty- ale mało ewidentnych
wzorców! Jak kiedyś takim wzorcem epoki był Mojżesz, następnie Jezus, a teraz zdaje się ma taką oczywistą ewidencję Richard Dawkins. Postawiłbym pytanie tutaj: Czy ewidentne wzorce epoki są za diabłem? Czy oczywistości, wzorce takie, nie osłabiają religiii? Albowiem wciąż nauka na rozdrożu (ang. in transition). Choć mamy doskonałe warunki życia, to jeszcze nieustannie odsłaniają się przed nami nadnaturalne doświadczenia. Moda na egzorcyzmy. Pamiętamy, że Jezus również wyrzucał demony. Dzisiaj nie znamy się w bloku. W tej samej klatce mieszkają sąsiedzi i rodzinka ‘na pocałunek.’ Ale i Judasz wierzył, że Jezus nie umrze na krzyżu, że zejdzie z krzyża. Si (see, Judas by Amos Oz). Mówimy, ‘zwycięża Bóg,’ który charakteryzuje się stałością i wszechmocą. A czym jest religia? Ktoś postawił pytanie: Licheń, biznes czy religia? Religia -(por. ang. should, niem. Schuld, wina) – to ‘robienie Boga’ wciąż. Z kolei czym jest prawda? Prawda – gdy żyje się miłością (ang. set to free).
-(szachista zajadając się schabowym) Obecnie postawiliśmy na wiele dróg do Boga. Wielobóstwo w Indiach nie znaczy wiara w różnych bogów. Ale to wiara w wiele dróg do zjednoczenia z Bogiem. A Bóg niewyczerpany, nigdy nieskończony w obdarowywaniu. Choć ‘żaden jeszcze Bóg w Bogu’. A stworzenie przychodzi jedynie z nieskończonej mocy. “Jeszcze nie ujawniło się czym będziemy,” czytaliśmy w biblii. Kochajcie los, bo to jest droga Boga przez waszą duszę. Zauważmy bieżący duchowy postęp ludzkości obecny. Z jednej strony olbrzymia technika, nowe technologie wciąż, a z drugiej dryfowanie statku z ludźmi na mieliznę. Nie brakuje śmiałków epoki, równocześnie sam osobiście zadowalam się tylko choćby najwyższym brzegiem klifowym (jaki mamy ‘za Molo’ w Międzyzdrojach) – mówiłem raz o moim stylu pisania esejów na kazaniu – a nigdy jeszcze nie odważyłem się w pisaniu wypłynąć aż na środek oceanu, aby dać wyraz ostatni ludzkiej ‘biedzie’ i wyrazić pełnię człowieczeństwa.
Nie posiadam talentów Conrada a tym bardziej Melville’a czy Bölla. Nie umiałbym pewnie napisać ‘morskiego’ czy innego filmowego scenariusza. Agnieszka Holland jest ‘niedościgłym wzorem’ pracy reżyserskiej. A Świat jest jak morze, które burzy się i pieni. Jeśli kochasz Boga, wtedy będziesz chodził po falach, a powódź pod twoimi stopami. Z pewnością olbrzymie a nie zdobyte
podkłady człowieczeństwa jeszcze przed nami, myślę, i to nie tylko w pisaniu. Jest to ostatecznie jedyna ludzka wiedza o Bogu: wiedzieć, że nie znamy Boga. Objawienie Boga pokazuje nam bardziej czym On nie jest, aniżeli czym On jest – to, że On nie istnieje, aniżeli to, że On istnieje. Jakkolwiek historia mojego życia mówi światu o kochającym Bogu, który prowadzi wszystko ku lepszemu, na dobre. Jak też o tym, że nie ma przepisu na szczęśliwe, funkcjonujące małżeństwo. Po prostu miłość jest pierwszą, to mi powiedzieli moi nieliczni parafianie. Miłość jest przyjemnością dobra; dobro jest jedynym powodem miłości. Kochać znaczy czynić dobro komuś.
O Panie, weź to serce z kamienia i daj mi serce z krwi i kości; serce, które Cię kocha i wielbi, serce raduje się w tobie, naśladujące Ciebie i zadowalające Ciebie, abym zawsze chciał Chrystusa. Człowiek upadł, ale Bóg wyniósł go wysoko. Człowiek jest nieszczęśliwy, ale Bóg zstąpił ze współczuciem. Człowiek upadł z powodu pychy, za to Bóg przyszedł w łasce. Największą korzyścią, jaką możesz dać osobie, jest to, że prowadzisz ją od błędu do prawdy. Najwyższa doskonałość ludzkiego życia polega na tym, że ludzki wymiar sensu jednoczy człowieka z Bogiem. Porządek Planet wszechświata wynika z porządku całego wszechświata skierowanego na Boga. Gdy zaś chodzi o człowieka, to każda istota, która dąży do własnej doskonałości, dąży do podobieństwa do Boga. Bo każdy kocha Boga bardziej niż siebie. Istnieje przy tym potrójna potrzeba uzdrowienia człowieka: wiedzieć, w co wierzy, wiedzieć, czego chce i wiedzieć, co ma czynić, to przekazał nam Tomasz z Akwinu. Zatem módl się, jakby wszystko zależało od Boga. I działaj tak, jakby wszystko zależało od ciebie. Bóg podarował nam Niebo – aby ciągle widzieć! Tam będziemy świętować i patrzeć, patrzeć i kochać, kochać i chwalić. W końcu będzie tak bez końca. Wszystko, co powinno się wydarzyć w przyszłości, już stało się Bogu. Tak więc wszystkie przykazania Boże wypełniają się, kiedy to, co nie jest spełnione, jest przebaczone. Pragnienie szczęścia i nieśmiertelności zapadło w naszą istotę. Wyobraźcie sobie zatem: Zrozumienie jest nagrodą wiary. Dlatego nie starajcie się rozumieć, aby wierzyć, ale wierzyć, by rozumieć. Nagrodą za naszą wiarę będzie to, że będziemy patrzeć na to, w co wierzymy, mawiał Aurelius Augustinus, Augustyn z Hippony. Człowiek nie jest sądzony przez to, co wie, lecz przez to co kocha. Przylgnąć do Boga, to moja moc. Zmartwychwstanie jest naszą wiarą, łączącą naszą nadzieję, pamiętającą o naszej miłości.
Tylko błogosławiony człowiek, który stworzył człowieka, uszczęśliwia ludzkość. Bóg ci przebacza zawsze. Ten, który cię stworzył, wie, co chce z tobą zrobić. Ale Ten, kto was stworzył bez waszej pomocy, nie daje wam usprawiedliwienia bez waszej pomocy. Śmierć, której ludzie się boją, jest oddzieleniem duszy od ciała. Ale śmierć, której ludzie się nie boją, jest oddzieleniem od Boga. Człowiek jest tęsknotą Boga. Ludzie narzekają, że czasy są złe. Przestań narzekać. Popraw siebie. Bo nie czasy są złe, ale nasze działania. Dusza ma kolor twoich myśli. Dusza karmi się tym, czym się raduje. Bóg kocha każdego z nas, tak jakby nie było nikogo poza nami, którego mógłby obdarzyć swoją miłością. I dlatego jeśli nadarza się okazja rozmowy z człowiekiem współczesnym nawet na końcu świata, a w ojczyźnie jest wystarczająca liczba kapłanów, to wchodzę z nim w przygodę gdziekolwiek jest to możliwe. Człowiek nie może się odkupić w pojedynkę. Zbawienie jest dziełem Boga. Jest całkowicie ukończone. Pojedyncza osoba musi to zaakceptować. To jest najgłębsze poczucie całej gościnności, że jeden człowiek daje drugiemu odpoczynek w dalekiej podróży do wiecznego domu. Bo w końcu jak świat długi i szeroki, czym była odwiecznie ziemia, jeśli nie miejscem zamieszkanym przez ludzi, których serca są pełne tęsknoty za marzeniami niemożliwymi do spełnienia, marzeniami, które na przekór prawom logiki, zasadom prawdopodobieństwa, a nawet upływowi czasu, stają się wieczne i trwałe niczym marmur.
-(profesor) Jak zrozumiałem możemy otworzyć nasze serca na Boga, ale nie bez Bożej pomocy.
Bóg nie wymaga, abyśmy stawali się słabi, ale żebyśmy zawsze zaczynali od dobrej woli.
Znalazłem coś, tu pisze: Kto nie walczy, już przegrał. Ale nikt ze śmiertelników nie jest tak wielki, aby nie mógł zostać włączony do modlitwy. Miłość jest pragnieniem dania czegoś, czego nie otrzymasz.
Ludzie narzekają, że czasy są złe. Przestań narzekać. Popraw siebie. Bo nie czasy są złe, ale nasze działania, a my jesteśmy czasem.
Zawsze otrzymuję łaski z twojej ręki. To moja prawda i moja radość. Twoje oczy ciągle na mnie patrzą, a ja żyję z twoich oczu, ty, mój Stwórco i moje zbawienie. Naucz mnie, w ciszy swojej obecności zrozumieć tajemnicę, którą jestem. I że jestem przez ciebie i przed tobą i dla ciebie.
-(szachista) Kiedy Jezus przyszedł na ten świat, ogłoszono pokój. Kiedy opuścił ten świat, pozostawił nam pokój…Jestem małym nazbyt, żebym wystarczająco umiejętnie opisał życie i czyny świętych. Boże, każdego ranka i wieczoru troski twoje są błogosławieństwem i pomnożone. A nieszczęście zaprzeczone przez same twoje prace i czyny.
-(profesor) A czy ty wiesz, Bohdan Chmielnicki jest bohaterem Ukrainy.Stawał blisko polskiego króla Jana Kazimierza, i darował mu życie. Na spotkaniu z polską szlachtą tańczył na stole. A kiedy podano mu najlepsze królewskie wino szlachcic wytrącił mu szklanicę z ręki… To był znak jego rozstania z królem Kazimierzem i Polską. Poniewaz król wysyłał pieniądze Chanowi, Chmielnicki zapowiedział że “pójdzie” na Lwów i Przemyśl…Jezus obiecał Swoim uczniom trzy rzeczy, że doświadczy zupełnej nieustraszoności, absurdalnego szczęścia i nieustannego cierpienia. Biblia nakazuje nam kochać naszych sąsiadów, a także kochać wrogów; prawdopodobnie dlatego, że są to zwykle ci sami ludzie. Człowiek jest gotów umrzeć za każdy pomysł, pod warunkiem, że pomysł nie jest dla niego jasny. Ale nie mogę zaprzeczyć: Bóg wydaje mi się największą przygodą w historii świata. (Jeśli istnieje) Jego najmniejsza rzeczywistość jest większa od naszej najdzikszej złudzeń.
-(szachista) Widzisz, kiedy ludzie przestają wierzyć w Boga, nie wierzą w nic, tylko we wszystko. To jest szansa proroków – i przybywają tłumnie. Ile razy mamy na myśli to, że trudność kontaktu leży po stronie innych, wtedy Pan objawia to z łagodną ręką, że trudności są w nas. Och, pozwólcie mi się obudzić, obudźcie się, obudźcie się, ty twardy świecie, zanim straszny szok zaatakuje cię szybko i nagle. Wszystko zginęło, ale Bóg stoi bez wahania; jego myśli, jego słowo i wola mają wieczny powód. Zbyt biedni i zbyt bogaci nie są dobrzy, oboje, podobnie jak nasze dusze, wpadają w królestwo grzechu. I nie wolno wam się bać swoich grzechów. Nie, Jezus chce zakryć je swoją miłością i łaską. Bóg jest w twoim regimencie, pułku i wszystko dobrze prowadzi! Boże, Twój duch podtrzymuje naszą wiarę, gdy cały świat stoi przeciwko niemu burzą i wieloma innymi broniami. Musisz zaufać Panu, jeśli chcesz żeby wszystko poszło dobrze; Musisz popatrzeć na jego pracę, jeśli twoja praca ma trwać. Z żalem, smutkiem i samozwańczym bólem, Bóg niczego nie weźmie, trzeba go o to prosić. Kto dał ci życie, zapewni także utrzymanie. Ma rękę pełną wszystkich podarków, z których ucztują i morze i ziemia. Jesteś życiem mojego życia; teraz prawdopodobnie mogę się z tobą umówić. Napełniasz życie tym, co wieczne, i wprowadzasz nas do niebiańskiego domu, gdy ziemia ucieka nam. W końcu bierzesz naszą winę i wrzucasz ją do morza.
Ty, Panie, masz w swoich rękach cały szeroki świat, możesz obracać ludzkimi sercami, jak chcesz. Ale mam nadzieję, że nie zawiedziesz mnie, mój Zbawicielu, że chciałbym się nieść za mnie, we mnie i ze mną. On daje nam szczęśliwe serce, odświeżający umysł, wrzucając wszelki strach, zmartwienie i ból w głębiny morza. On jest waszym kochanym, waszym spadkobiercą i częścią, waszą chwałą i światłem radości, waszym parasolem i tarczą, waszą pomocą i zbawieniem, szuka rad i nie opuszcza was. On jest pośrodku i wkrótce usłyszy tę biedną prośbę. Bierze na siebie to, co uczyniliśmy na ziemi, staje się dla nas naszym Barankiem.
—
Nie pójdziemy już spać, widać światła Warszawy. To dobry znak. Spotkaliśmy się przy budynku stacyjnym w Katowicach, z pewnością peron połączy nas na zawsze. -Janku, niektórzy z moich dawnych zwolenników zostaną po mnie prezydentami: uzurpując sobie prawo do zaszczytów, na które nie zasługiwaliśmy, związanych z urzędem, którego nie potrafimy sprawować. Niektórzy gonią tylko za władzą…- Szczęśliwej podróży, panie profesorze.(fin)